II.	Konstytucyjno  –  ustawowe  zadania  Krajowej  Rady Radiofonii  i  Telewizji

2.1	Krajowa Rada przedstawia corocznie Sejmowi RP, Senatowi RP i Prezydentowi RP sprawozdanie ze swej działalności  oraz informację o podstawowych problemach radiofonii i telewizji. Informację taką Krajowa Rada corocznie przedstawia również Prezesowi Rady Ministrów. Sejm RP i Senat RP podejmują uchwały o przyjęciu bądź odrzuceniu sprawozdania KRRiT. 
Dotychczas Sejm RP zawsze podejmował uchwały o przyjęciu sprawozdania KRRiT, sześciokrotnie dołączając do swoich uchwał dodatkowe uwagi i zastrzeżenia, o których jest mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o radiofonii i telewizji. 
Senat RP przyjął sprawozdanie KRRiT pięć razy, w 1995, 1996, 1997, 2002 i 2003 roku. Zgodnie z przepisem zawartym w art. 12 ust. 4 ustawy o radiofonii i telewizji w wypadku odrzucenia sprawozdania przez Sejm i Senat kadencja wszystkich członków Krajowej Rady wygasa w ciągu 14 dni, liczonych od dnia ostatniej uchwały. Jednakże w przepisie zawartym w art. 12 ust. 5 ustawy o radiofonii i telewizji zawarte jest zastrzeżenie, że wygaśnięcie kadencji KRRiT nie następuje, jeżeli nie zostanie potwierdzone przez Prezydenta RP.
W roku bieżącym Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przedstawia Sejmowi RP i Senatowi RP oraz Prezydentowi RP jedenaste sprawozdanie ze swojej działalności wraz z informacją o podstawowych problemach radiofonii i telewizji. 

2.2	Wskazania Sejmu RP, zawarte w uchwale z 12 czerwca 2003 roku o przyjęciu sprawozdania KRRiT oraz uwagi Senatu RP, sformułowane podczas debaty, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przyjęła do realizacji w swojej działalności. 
Sejm RP w uchwale z 12 czerwca 2003 roku przyjął sprawozdanie Krajowej Rady  Radiofonii i Telewizji i jednocześnie wezwał KRRiT do ścisłego i skutecznego wypełniania obowiązków ochrony dzieci i młodzieży przed demoralizacją, okrucieństwem i przemocą, wynikających z ustawy o radiofonii i telewizji oraz Konstytucji (art. 72). 
Sejm RP wezwał także Krajową Radę Radiofonii i Telewizji do skutecznego egzekwowania od nadawców wypełniania misji programowej w zakresie propagowania kultury polskiej i historii narodowej. 
Trzecie wskazanie Sejmu RP nałożyło na Krajową  Radę Radiofonii i Telewizji obowiązek skutecznego egzekwowania od nadawców publicznych równości dostępu środowisk politycznych i społecznych do mediów elektronicznych.
2.3	Podejmując działania chroniące dzieci i młodzież przed przemocą, okrucieństwem i demoralizacją, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wyegzekwowała nałożony na nadawców obowiązek opracowania wewnętrznych regulaminów, określających zasady kwalifikowania do rozpowszechniania audycji i innych przekazów, które ze względu na treść lub formę mogą zagrażać rozwojowi niepełnoletnich. 
Regulaminy takie zostały opracowane przez wszystkich nadawców radiowych i telewizyjnych. Nadawcy, którzy otrzymują koncesje na rozpowszechnianie programu radiowego bądź telewizyjnego, są zobowiązani do przedstawienia regulaminów w terminie trzech miesięcy od daty otrzymania koncesji. 
Szczegółowe zasady kwalifikowania, rozpowszechniania i zapowiadania audycji, które mogą zagrażać fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi niepełnoletnich, zawarte są w rozporządzeniu KRRiT z 20 listopada 2001 roku. 
Nowe zasady rozpowszechniania, sposobu zapowiadania, kwalifikowania i symboli graficznych audycji lub innych przekazów dla małoletnich Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przedstawiła w projekcie rozporządzenia, przygotowanym w związku z nowelizacją ustawy o radiofonii i telewizji (druk sejmowy nr 2213).
Projekt rozporządzenia określa przede wszystkim:
•	cechy kwalifikowania, rozpowszechniania, zapowiadania audycji lub innych przekazów zawierających sceny lub treści mogące mieć negatywny wpływ na prawidłowy rozwój małoletnich widzów,
•	szczegółowe warunki kwalifikowania, rozpowszechniania, zapowiadania innych audycji lub przekazów z uwzględnieniem podziału na kategorie wiekowe,
•	symbole graficzne oznaczenia audycji dla danej kategorii wiekowej i sposób ich prezentacji.
Zgodnie z delegacją ustawową projekt rozporządzenia uwzględnia ochronę małoletnich widzów na trzech poziomach.
Poziom pierwszy dotyczy audycji lub innych przekazów zagrażających fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi małoletnich (w szczególności zawierających treści pornograficzne lub w sposób nieuzasadniony eksponujących przemoc). Nadawanie takich audycji jest całkowicie zabronione. 
Poziom drugi dotyczy audycji lub innych przekazów zawierających sceny lub treści mogące mieć negatywny wpływ na rozwój młodocianych. Audycje takie mogą być nadawane wyłącznie w godzinach od 23.00 do 6.00 i muszą być oznaczone odpowiednim symbolem graficznym (znakiem ostrzegawczym) przez cały czas ich trwania. 
Poziom trzeci odnosi się do wszystkich pozostałych audycji lub innych przekazów, które muszą być kwalifikowane z punktu widzenia ich przeznaczenia dla danej kategorii wiekowej oraz muszą być zaopatrzone w odpowiadający danej grupie wiekowej symbol graficzny (znak informacyjny). 
Na podstawie ekspertyz z zakresu psychologii wychowawczej projekt rozporządzenia KRRiT wprowadza cztery kategorie wiekowe i odpowiadające im oznaczenia informacyjne w formie kółek w różnych kolorach widocznych na ekranie w czasie całej emisji. W celu ułatwienia orientacji w treści danego symbolu, wzorem innych krajów, wprowadzony został obowiązek wpisania w znak graficzny cyfr, określających dolną granicę grupy wiekowej, dla której dany materiał jest przeznaczony. 
Z działaniami chroniącymi nieletnich przed przemocą, okrucieństwem i demoralizacją w mediach wiąże się także, dokonana z inicjatywy Przewodniczącej KRRiT, analiza zawartości programowej nadawców: TVP S.A. (program 1 i program 2), TVN, Telewizji Polsat. Analiza została przeprowadzona przez dr Lucynę Kirwil (Instytut Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego) z punktu widzenia psychologii wychowawczej. 
W podsumowaniu raportu zawarte są ogólne charakterystyki analizowanych programów. Ogólnie rzecz biorąc wizerunek świata kreowany przez TVP 1 sprzyja rozwijaniu u dziecka jego możliwości poznawczo-twórczych, uczy samodzielności, otwartości, odpowiedzialności za siebie i drugą osobę, edukuje w sferze wartości i zachowań, przekazuje uporządkowany oraz spójny system wartości. 
W ogólnym podsumowaniu TVP 2 nie jest kanałem przesyconym agresją, seksem czy w jakiś inny, bardzo widoczny sposób szkodliwym. Jednak pojawiający się w niektórych audycjach bierny styl życia i podobna strategia radzenia sobie z problemami nie są dobrym przekazem socjalizacyjnym w przygotowaniu dziecka do dorosłego, samodzielnego życia, zwłaszcza w demokracji, która domaga się kreatywności i podejmowania odpowiedzialnych decyzji. 
Według przygotowanego raportu obraz świata, który wyłania się z przekazów emitowanych przez telewizję TVN jest w dużej mierze chaotyczny, wrogi i zagrażający. Ma również w porównaniu z innymi kanałami najwyższy wskaźnik pesymizmu oraz okrucieństwa. 
W raporcie wskazano, że Telewizja Polsat przekazuje najwięcej negatywnych wzorców zachowań, stylów życia i zakłamanych wartości. Dwa obrazy świata – najsilniejsze i najatrakcyjniejsze, bo pokazane w audycjach rozrywkowych lub serialach – to styl konsumpcyjny oraz uproszczony obraz świata totalitarnego. Świat proponowany dzieciom jest taki sam jak świat dorosłych: ogranicza wrażliwość i indywidualność dziecka. (por. Informacja... roz.IV)
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji bierze również czynny udział w pracach parlamentarnych, związanych z rozpatrzeniem obywatelskiego projektu ustawy o zakazie promowania przemocy w środkach przekazu. Na potrzeby prac parlamentarnych została udostępniona dokumentacja, zebrana w Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Przedstawiciele KRRiT przedstawiają opinie i stanowiska, biorąc udział w bieżących pracach podkomisji nadzwyczajnej do rozpatrzenia obywatelskiego projektu ustawy.  
Przedstawiając działania KRRiT na rzecz ograniczania przemocy w mediach, należy również wskazać stanowisko, które Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wyraziła w związku z interpretacją przepisu zawartego w art. 7 ust. 1 pkt a Europejskiej Konwencji o Telewizji Ponadgranicznej. Stały Komitet Rady Europy ds. Telewizji Ponadgranicznej opracował projekt opinii, z którego wynika, że całkowity zakaz rozpowszechniania pornografii, sformułowany w konwencji, odnosi się do telewizji ogólnodostępnej, nie dotyczy zaś rozpowszechniania lub rozprowadzania treści pornograficznych wtedy, gdy nadawca lub operator korzysta ze środków technicznych, uniemożliwiających małoletnim dostęp do takich treści, przy założeniu, że zastosowane zabezpieczenia będą skuteczne.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji upoważniła swojego przedstawiciela do wyrażenia sprzeciwu przeciwko powyższej interpretacji.
W ocenie Krajowej Rady ochrona dzieci i młodzieży przed treściami mogącymi mieć szkodliwy wpływ na ich prawidłowy rozwój winna mieć charakter kompleksowy. W rozwiązaniach przyjętych na świecie rysują się tendencje do rezygnacji z systemu opartego wyłącznie na zakazach na rzecz systemu edukacyjnego, technicznego, informacyjnego czy systemu samoregulacji nadawców. Ochrona małoletnich powinna być realizowana poprzez wzajemne uzupełnianie się tych systemów z uwzględnieniem roli rodziców wspomaganych na przykład przez szkolenia, czy poprzez dostęp do urządzeń umożliwiających selekcję programów (na temat ochrony dzieci i młodzieży w dobie rozwoju nowych technologii poświęcono obszerną publikację w „Biuletynie Informacyjnym KRRiT” nr 1 z 2002 roku).
Informacje dotyczące działań podejmowanych w związku z naruszaniem przepisów ustawy o radiofonii i telewizji oraz rozporządzenia KRRiT w sprawie kwalifikowania, rozpowszechniania i zapowiadania audycji, które mogą zagrażać fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi niepełnoletnich, znajdują się poniżej w punkcie 2.24 rozdziału II oraz w rozdziale X „Sprawozdania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z rocznego okresu działalności.” 

2.4	Realizując wskazanie Sejmu RP, dotyczące skutecznego egzekwowania od nadawców wypełniania misji programowej w zakresie propagowania kultury polskiej i historii narodowej, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji uznała, że istnieje konieczność zobowiązania nadawców telewizyjnych do wspierania rodzimej twórczości filmowej. KRRiT wystąpiła z inicjatywą wprowadzenia do koncesji obowiązku przeznaczania w ciągu roku obrachunkowego nie mniej niż 2 procent wysokości rocznych przychodów, uzyskiwanych w związku z wykonywaniem koncesji, na finansowanie produkcji europejskich filmów fabularnych, filmów dokumentalnych i animowanych, wytworzonych pierwotnie w języku polskim. Wymóg ten uważa się za spełniony, jeśli nadawca i podmiot z nim powiązany gospodarczo dokona nakładów tej wysokości na produkcję filmów, których jest producentem lub współproducentem. 
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przekazała powyższą propozycję do konsultacji nadawcom, organizacjom twórczym i producenckim. 
Spółka Telewizja Polsat S.A. złożyła deklarację w zakresie wspierania rodzimej twórczości filmowej. Deklaracja została uwzględniona w nowej, dziesięcioletniej koncesji na nadawanie programu Telewizja Polsat.  
Działania, dotyczące wypełniania misji programowej w zakresie propagowania kultury polskiej i historii narodowej, znajdują odzwierciedlenie w zaleceniach przekazywanych nadawcom po przeprowadzeniu postępowań w związku ze skargami, skierowanymi do  Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. 
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, prowadząc postępowania dotyczące skarg związanych z programem, musi uwzględniać ustawową zasadę samodzielności nadawców w kształtowaniu programu i odpowiedzialności za jego treść. Nie może więc ingerować w układ programu. Jednakże nadawcom wielokrotnie przekazywane były uwagi, dotyczące emisji najbardziej wartościowych audycji, zaliczanych do kultury wysokiej. 
Przewodnicząca KRRiT podjęła działania związane z przywróceniem emisji cyklu pt. „Wokół wielkiej sceny”. W tej sprawie wystąpienia skierowali dyrektorzy scen operowych z całego kraju, a także stowarzyszenia twórcze. (por. Informacja... roz. IV)
Duża grupa skarg związana była z porą emisji audycji o dużej wartości edukacyjnej i kulturalnej, w szczególności dotyczyła czasu emisji filmów dokumentalnych, audycji muzycznych oraz najbardziej wartościowych filmów fabularnych i teatrów telewizji. 
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji włączyła się również w działania, które zainicjował Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, dotyczące stworzenia elektronicznej wersji Polskiego Słownika Biograficznego. Podjęte zostały działania związane z udzieleniem tej inicjatywie pomocy finansowej i wsparcia medialnego.  
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, realizując zadania ustawowe,  wspierała również akcje organizacji pozarządowych i stowarzyszeń, w szczególności związane z solidaryzmem społecznym i pomocą dla najbardziej potrzebujących grup społeczeństwa (m.in. akcję zorganizowaną przez Krajowe Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci Niepełnosprawnych „Pomoc Dzieciom”,  kampanię „Zachowaj trzeźwy umysł” zorganizowaną przez Stowarzyszenie Producentów i Dziennikarzy Radiowych, kampanię prowadzoną przez Fundację Pomocy Ludziom Dotkniętym Problemem Zaginięcia ITAKA).
W Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji zorganizowane zostało spotkanie w sprawie przekazywania przez media publiczne informacji związanych z polityką społeczną państwa. 
Uczestnikami spotkania i jednocześnie sygnatariuszami listu otwartego byli posłowie, senatorowie, naukowcy reprezentujący Polską Akademię Nauk, Uniwersytet Warszawski i Szkołę Główną Handlową. Sygnatariusze listu otwartego przedstawili Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji swoją opinię dotyczącą sposobu prezentacji problematyki społecznej i gospodarczej. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zorganizowała kolejne spotkania z udziałem nadawców i sygnatariuszy listu otwartego. Uczestnicy spotkania wnioskowali o zmianę dotychczasowego sposobu informowania o problemach społecznych oraz wyrazili poparcie dla idei przeprowadzania debaty publicznej w najważniejszych sprawach.
Należy również podkreślić, że wykonując ustawowe zadanie podziału środków abonamentowych pomiędzy spółki mediów publicznych, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji miała na uwadze zobowiązanie Sejmu RP do skutecznego egzekwowania od nadawców wypełniania misji programowej w zakresie propagowania kultury polskiej i historii narodowej.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przeznaczyła dla spółki Polskie Radio S.A. środki finansowe z wpływów pozaabonamentowych na:
•	utrwalenie na płytach DVD dzieł prof. Henryka Mikołaja Góreckiego,
•	na utrwalenie na płytach CD koncertów Orkiestry Kameralnej „Amadeus” z Poznania,
•	dokonanie nagrań fonograficznych z Festiwalu Warszawska Jesień, z koncertów Polskiej Orkiestry Radiowej  oraz z wystawienia opery Stanisława Moniuszki pt. „Hrabina”. 
Spółka Telewizja Polska S.A. otrzymała m.in. środki finansowe na prace związane z systematyzacją i archiwizacją zbiorów programowych.
Informacje dotyczące podziału wpływów z opłat abonamentowych znajdują się w rozdziale IX, a informacje na temat postępowań prowadzonych w związku ze skargami skierowanymi do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji znajdują się rozdziale X, „Sprawozdania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z rocznego okresu działalności.” 

2.5	Realizując wskazanie Sejmu RP w sprawie skutecznego egzekwowania od nadawców publicznych równości dostępu środowisk politycznych i społecznych do mediów elektronicznych, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zwracała uwagę nadawcom publicznym, iż zgodnie z ustawowymi przepisami programy publicznej radiofonii i telewizji powinny: 
•	rzetelnie ukazywać całą różnorodność wydarzeń i zjawisk, 
•	sprzyjać swobodnemu kształtowaniu się poglądów obywateli oraz formowaniu się opinii publicznej, 
•	umożliwiać obywatelom i ich organizacjom uczestniczenie w życiu publicznym poprzez prezentowanie zróżnicowanych poglądów i stanowisk. 
2.6	Z powyższym zobowiązaniem Sejmu związane są również prace legislacyjne Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji związane z wykonaniem ustawowej delegacji zawartej w art. 23 ustawy o radiofonii i telewizji.
Zasady dotyczące trybu postępowania w związku z przedstawianiem w programach publicznej radiofonii i telewizji stanowisk partii politycznych, związków zawodowych i związków pracodawców w węzłowych sprawach publicznych zostały określone w art. 23 ustawy o radiofonii i telewizji oraz wydanym na jego podstawie rozporządzeniu KRRiT z 18 września 2001 roku. 
Rzecznik Praw Obywatelskich zaskarżył w październiku 2002 roku powyższe rozporządzenie do Trybunału Konstytucyjnego. Zdaniem Rzecznika wprowadzenie szczegółowych kryteriów dostępu partii politycznych do obligatoryjnych programów, nadawanych przez spółki radiofonii i telewizji publicznej, stanowi przekroczenie delegacji ustawowej, zawartej w art. 23 ust. 3 ustawy o radiofonii i telewizji.
Przekazując wyjaśnienia do Trybunału Konstytucyjnego, Przewodniczący KRRiT stwierdził, że Krajowa Rada uznaje w części argumentację Rzecznika Praw Obywatelskich, ale jednocześnie zwrócił uwagę, że zaskarżona została zasada, na podstawie której tworzone przez nadawców publicznych audycje funkcjonowały od 1994 roku, będąc gwarantem stałej obecności partii politycznych w mediach. 
Według informacji uzyskanych z rejestru sądowego w końcu 2002 roku było zarejestrowanych ponad 90 partii politycznych, a około 20 czekało na rejestrację. W takim przypadku trudna byłaby realizacja przez publiczną radiofonię i telewizję zasady dostępu wszystkich partii politycznych do udziału w specjalnych audycjach. 
Krajowa Rada określiła więc podmiotowo, że w audycjach tych uczestniczyć będą tylko te partie polityczne, które zweryfikowane zostały w demokratycznych wyborach parlamentarnych przez wyborców. Jednocześnie Krajowa Rada zaproponowała, aby w projekcie ustawy o radiofonii i telewizji określić w art. 23 w sposób precyzyjny delegację dla Krajowej Rady do wydania aktu wykonawczego, tak by była ona zgodna z zasadami określonymi w Konstytucji. 
Krajowa Rada, nie czekając na zakończenie prac nowelizujących ustawę o radiofonii i telewizji, 4 marca 2003 roku uchyliła obowiązujące dotychczas rozporządzenie z 18 września 2001 roku, a 24 kwietnia 2003 roku przyjęła nowe rozporządzenie w sprawie trybu postępowania w związku z przedstawianiem w programach publicznej radiofonii i telewizji stanowisk partii politycznych, związków zawodowych i związków pracodawców w węzłowych sprawach publicznych, opublikowane w Dzienniku Ustaw Nr 75 poz. 679. Wraz z rozporządzeniem przyjęte zostało stanowisko Krajowej Rady, dotyczące zasad dostępu przedstawicieli partii politycznych do programów mediów publicznych. 
W przyjętym stanowisku Krajowa Rada podkreśliła, że sprawdziły się kryteria wprowadzone w §2 ust. 4 w pierwotnej wersji rozporządzenia, tj. przyznanie prawa do udziału w audycji partiom politycznym, które w ostatnich wyborach do Sejmu:
	1)	samodzielnie tworząc komitet wyborczy, otrzymały w skali kraju co najmniej 3% ważnie oddanych głosów na swoje okręgowe listy kandydatów na posłów albo
	2)	weszły w skład koalicji wyborczej, której okręgowe listy kandydatów na posłów otrzymały w skali kraju co najmniej 6% ważnie oddanych głosów. 
Na podstawie wspomnianych kryteriów tworzono audycje „Forum” i „Debata”, w których głos zabierali reprezentanci partii politycznych. Audycje te ugruntowały się w świadomości telewidzów oraz radiosłuchaczy. Stwarzały możliwość prezentacji szerokiego spektrum opcji i poglądów politycznych. W związku z tym Krajowa Rada zaapelowała do zarządów spółek radiofonii i telewizji publicznej o dołożenie wszelkich starań, by wypełniając ustawowy obowiązek prezentowania zróżnicowanych poglądów i stanowisk dotyczących istotnych zagadnień życia publicznego, miały również na uwadze przyzwyczajenia i oczekiwania widzów i radiosłuchaczy.
Stanowisko to zostało przekazane nadawcom publicznym do wykorzystania w działalności programowej. 

2.7	Przewodnicząca KRRiT przekazała parlamentarzystom, w tym również Przewodniczącemu sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu wystąpienie, w którym zgłoszona została inicjatywa podjęcia wspólnych działań w celu ustanowienia standardów, określających kontakty polityków z mediami. Przewodnicząca KRRiT podkreśliła, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji nie posiada w tym zakresie uprawnień władczych i opracowanie praktycznych standardów, szanowanych i przestrzeganych, możliwe jest wyłącznie z udziałem wszystkich zainteresowanych stron – polityków, przedstawicieli mediów oraz KRRiT. 
Ta problematyka została podjęta podczas konferencji, którą 24 lutego 2004 roku zorganizowała senacka Komisja Kultury i Środków Przekazu pod auspicjami Marszałka Senatu RP.

2.8	W 2003 roku upłynęła kadencja trzech członków KRRiT: Adama Halbera, powołanego przez Sejm RP 10 kwietnia 1997 roku, Jana Sęka, powołanego przez Senat RP 3 kwietnia 1997 roku oraz Waldemara Dubaniowskiego, powołanego przez Prezydenta RP 11 września 1998 roku. (Waldemar Dubaniowski został powołany do KRRiT w związku z rezygnacją złożoną 25 czerwca 1998 roku, przez członka KRRiT Roberta Kwiatkowskiego, wybranego na stanowisko Prezesa Zarządu Telewizji Polskiej S.A. Robert Kwiatkowski został powołany do KRRiT przez Prezydenta RP 19 kwietnia 1997 roku). 
Prezydent RP, 30 kwietnia 2003 roku, powołał do składu KRRiT Sławomirę Łozińską. 
Senat RP, 8 maja 2003 roku, powołał do składu KRRiT Tomasza Gobana – Klasa.
Sejm RP, 24 lipca 2003 roku, powołał do składu KRRiT Ryszarda Ulickiego.
Funkcję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, od 6 lipca 1999 roku do 26 marca 2003 roku, pełnił Juliusz Braun (uchwała KRRiT nr 495/1999 o powołaniu na funkcję Przewodniczącego KRRiT). 
W związku z rezygnacją złożoną przez Juliusza Brauna, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji 26 marca 2003 roku wybrała, zgodnie z przepisem zawartym w art. 7 ust. 2 ustawy o radiofonii i telewizji, na stanowisko Przewodniczącego KRRiT Danutę Waniek (uchwała KRRiT nr 68/2003).
Zastępcą Przewodniczącego KRRiT, od 13 lipca 1999 roku, był Jan Sęk (uchwała KRRiT nr 502/1999). Uchwałą nr 253 z 5 czerwca 2003 roku na funkcję Zastępcy Przewodniczącego KRRiT powołany został Aleksander Łuczak.
Funkcję Sekretarza KRRiT, od 23 marca 2000 roku, pełni Włodzimierz Czarzasty (uchwała KRRiT nr 140/2000). 

2.9	Jako organ kolegialny Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji w 2003 roku przyjęła 628 uchwał i odbyła 73 posiedzenia oraz 24 spotkania, przede wszystkim z nadawcami, zarówno publicznymi, jak i koncesjonowanymi, a także z przedstawicielami związków i stowarzyszeń (m.in. Stowarzyszenia Radia Publicznego, Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej Komunikacji Kablowej, Stowarzyszenia Autorów „Zaiks”, Stowarzyszenia Twórców Telewizyjnych „Serial”). Odbyły się także spotkania z przedstawicielami organów administracji państwowej, z którymi KRRiT współpracuje (m.in. Ministerstwa Infrastruktury, Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Ministerstwa Kultury, Ministerstwa Skarbu Państwa). Gośćmi KRRiT byli również przedstawiciele Przedsiębiorstwa Państwowego Użyteczności Publicznej „Poczta Polska”, a także członkowie organów spółek Telewizja Polska S.A., Polskie Radio S.A., regionalnych rozgłośni Polskiego Radia S.A. Z przedstawicielami nadawców publicznych Krajowa Rada spotkała się m.in. w celu omówienia zasad prowadzenia kampanii referendalnej w mediach, a także w celu omówienia zasad podziału środków z wpływów abonamentowych w latach 2003 - 2004. 
Z Zarządem Polskiego Radia S.A. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji omawiała problemy związane z finansowaniem Programu V Polskiego Radia – Radio Polonia. Na koszty rozpowszechniania tego programu Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zapewniła środki finansowe w wysokości 3 mln.30 tys. zł.
Z Zarządem Polskiego Radia S.A. w obecności Sekretarza Stanu w Ministerstwie Kultury, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji omówiła problemy związane z budową siedziby dla Orkiestry Kameralnej „Amadeus” z Poznania. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji na budowę siedziby dla Orkiestry Kameralnej „Amadeus” postanowiła zapewnić dodatkowe środki dla Polskiego Radia S.A. w wysokości 26 mln. złotych . Jednak na skutek zmiany pierwotnego stanowiska organów spółki Polskie Radio S.A. i wycofania się z decyzji o budowie siedziby dla Orkiestry Kameralnej „Amadeus”, Krajowa Rada przyjęła uchwałę korygującą wcześniejszą decyzję.
Do dnia złożenia sprawozdania, w pierwszym kwartale 2004 roku, Krajowa Rada przyjęła 169 uchwał oraz odbyła 24 posiedzenia i 12 spotkań przede wszystkim z nadawcami. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji odbyła m.in. spotkania z przedstawicielami wnioskodawców, ubiegających się o ponowne udzielenie koncesji (np. spółką Telewizja Polsat S.A., spółką TVN, wnioskodawcami ubiegającymi się o udzielenie koncesji w sieciach kablowych). Odbyły się też spotkania z przedstawicielami mediów publicznych, w tym m.in. z Radą Nadzorcza Radia Kielce S.A., Zarządem i przewodniczącym Rady Nadzorczej spółki Polskie Radio S.A. Krajowa Rada zapoznała się także z projektem rozpoczęcia działalności w Polsce przez BBC World Service oraz wspólnie z przedstawicielami Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego omawiała problemy związane z obecnością polskiego jazzu w programach stacji radiowych.

2.10	Organizacyjne i merytoryczne zaplecze Krajowej Rady stanowi Biuro KRRiT, działające na podstawie regulaminu organizacyjnego Biura KRRiT, przyjętego przez Krajową Radę uchwałą nr 324 z 27 czerwca 2000 roku. W Biurze KRRiT działają następujące departamenty: ekonomiczny, finansowy, gabinet Przewodniczącego KRRiT, koncesyjny, prawny, programowy, reklamy, techniki, integracji europejskiej i współpracy z zagranicą oraz administracyjno-gospodarczy. Do końca 2002 roku w Biurze KRRiT działało Biuro Media Desk, które od 1 stycznia 2003 działa jako gospodarstwo pomocnicze. W Biurze KRRiT utworzono stanowisko audytora wewnętrznego, co wynika z przepisów ustawy o finansach publicznych.
W okresie sprawozdawczym kancelaria w Biurze KRRiT przyjęła ponad 48 tys. listów. Liczba ta nie obejmuje korespondencji okolicznościowej (np. świątecznej). W tym samym czasie wysłano ponad 58 tys. listów z Krajowej Rady. Liczba ta obejmuje również korespondencję związaną z kolportażem „Biuletynu Informacyjnego KRRiT”.

2.11	Z inicjatywy Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji została zgłoszona potrzeba przeprowadzenia audytu organizacyjnego Biura KRRiT, w ramach projektu Phare, realizowanego od października 2002 roku, w formie umowy bliźniaczej z Direction du Developpement des Media z Francji (DDM). Przeprowadzenie audytu stanowi integralną część umowy realizowanej wspólnie przez DDM oraz Krajową Radę Radiofonii i Telewizji. Wyniki audytu (co KRRiT zgłosiła w zakresie wymagań przedstawionych firmie audytorskiej) służą do przeprowadzenia restrukturyzacji Biura KRRiT w świetle nowych wyzwań związanych ze zmianami technologicznymi na rynku audiowizualnym oraz wyzwań związanych z integracją z Unią Europejską.
Audyt organizacyjny został przeprowadzony przez firmę Ernst&Young, w wyborze której uczestniczyła Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. Celem audytu było zidentyfikowanie i wskazanie możliwych usprawnień w strukturze organizacyjnej Biura KRRiT i w stosowanych procedurach biurowych, nie zaś ocena pracy Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. 
Niezależnie od audytu wykonanego przez firmę Ernst&Young w Biurze KRRiT przeprowadzane były na zlecenie Przewodniczącej KRRiT audyty wewnętrzne, m.in. dotyczące procedur finansowych, postępowania koncesyjnego, procedur obowiązujących w zakresie kontroli programowej nadawców. 

2.12	Jawność i dostęp do informacji o pracy organów administracji publicznej są konstytucyjnym prawem każdego obywatela. Zgodnie z art. 61 Konstytucji obywatelowi służy prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcję publiczne, a także organów samorządu gospodarczego i zawodowego oraz innych osób i jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i dysponują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.
Uprawnienia te sprecyzowała ustawa o dostępie do informacji publicznej.
Dostosowując się do wymagań stawianych przez dynamicznie rozwijające się Społeczeństwo Informacyjne, jako główną formę dostępu, w ustawie wskazano elektroniczny, oficjalny publikator, jakim jest Biuletyn Informacji Publicznej (BIP). 
Biuletyn został podzielony na dwie części - pierwszą administrowaną przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji i drugą, a właściwie tysiące “drugich stron", zwanych podmiotowymi, redagowanych osobno przez każdy z zobowiązanych podmiotów. Ustawa zobowiązała do uruchomienia BIP, począwszy od 1 lipca 2003 roku.
Realizując nałożony obowiązek ustawowy, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji dokładnie w dniu 1 lipca uruchomiła własną stronę BIP. Na stronę BIP KRRiT można trafić na dwa sposoby. Pierwszy to wejście z poziomu strony głównej BIP, znajdującej się pod adresem http://www.bip.gov.pl. Drugi sposób to skorzystanie z adresu bezpośredniego - http://krrit.bip.ornak.pl.
Na stronie można znaleźć w szczególności informacje o:
•	statusie prawnym i organizacji naszej instytucji,
•	przedmiocie działania, kompetencjach oraz zasadach i trybie funkcjonowania,
•	organach i osobach sprawujących funkcje, ze wskazaniem ich kompetencji,
•	majątku znajdującym się w dyspozycji KRRiT,
•	sposobie stanowienia aktów publicznoprawnych,
•	rodzajach i sposobach przyjmowania i załatwiania spraw,
•	informację o prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych.
2.13	„Biuletyn Informacyjny KRRiT” ukazuje się nieprzerwanie od października 1996 roku. W minionym roku w Biuletynie Informacyjnym KRRiT ukazały się w szczególności publikacje dotyczące integracji Polski z Unią Europejską. 
W cyklu artykułów przedstawiono problemy dotyczące obecności mniejszości narodowych i etnicznych w mediach elektronicznych. Prezentowano zagadnienia związane z wprowadzaniem naziemnej telewizji cyfrowej, a także problemy dotyczące radiodyfuzji cyfrowej. 
Przedstawiona została również informacja o sytuacji finansowej mediów publicznych i nadawców koncesjonowanych w związku z dyskusją, która odbyła się w sejmowej Komisji Gospodarki. 
W „Biuletynie Informacyjnym KRRiT” opublikowano obszerną syntezę publikacji pt. „Radiofonia i telewizja publiczna. Dlaczego? W jaki sposób?”. Publikacja została przygotowana na zlecenie pozarządowej organizacji, wspieranej m.in. przez UNESCO, World Radio and Television Council. 
Omówione zostały również modele telewizji regionalnej na przykładzie niemieckiej telewizji publicznej ARD oraz francuskiej France 3. 
Obszerny artykuł poświęcono europejskiemu kanałowi telewizyjnemu „ARTE”, działającemu pod auspicjami głów państw Francji i Niemiec.  W artykule tym przedstawiona została współpraca TVP S.A. ze stacją „ARTE”. Celami stacji „ARTE” są dążenie do lepszego porozumienia między mieszkańcami Europy, tworzenie europejskiej opinii publicznej, prezentacja kultury i umacniane tożsamości europejskiej. Na tworzenie audycji w koprodukcji z „ARTE” Telewizja Polska S.A. otrzymała dodatkowe środki finansowe w wysokości 2,4 mln. złotych. 
Informacje na temat  podziału wpływów z opłat abonamentowych znajdują się także w rozdziale IX „Sprawozdania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z rocznego okresu działalności.” 
W „Biuletynie Informacyjnym KRRiT” omówiono także najważniejsze problemy dotyczące polskiego rynku reklamy oraz przedstawiano szczegółowe informacje na temat zmian w przepisach regulujących reklamę i sponsoring. Jedna z publikacji była poświęcona nowym formom reklamy w mediach elektronicznych (np. reklamie wirtualnej) oraz konieczności zmian w prawie, jakie będą musiały być wprowadzone w związku z pojawieniem się tych reklam.  
„Biuletyn Informacyjny KRRiT” przedstawiał również obszerne informacje o działalności Programu MEDIA PLUS, którego koordynatorem na terenie naszego kraju jest Biuro Media – Desk Polska, działające jako gospodarstwo pomocnicze Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. 
W „Biuletynie Informacyjnym KRRiT” opublikowany został wykaz decyzji koncesyjnych wydanych w 2003 roku. 
 W „Biuletynie Informacyjnym KRRiT” istnieje również dział poświęcony publikacji europejskich i krajowych uregulowań prawnych.
Miesięczny nakład „Biuletynu Informacyjnego KRRiT” wynosi ok. 600 egzemplarzy. Jego odbiorcami są m.in. Sejm, Senat, Kancelaria Prezydenta RP, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, spółki publicznej radiofonii i telewizji, nadawcy koncesjonowani oraz redakcje prasowe, a także ośrodki naukowe, np. Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, Ośrodek Badań Prasoznawczych Uniwersytetu Jagiellońskiego, Instytut Wynalazczości i Ochrony Własności Intelektualnej UJ. 
Biuletyn Informacyjny KRRiT dostępny jest również w Internecie na stronach Krajowej Rady (www.krrit.gov.pl). 
Od początku jego wydawania, tj. od 1996 roku, kwartalnie ukazuje się angielskojęzyczna wersja „Biuletynu Informacyjnego KRRiT”, przekazywana m.in. do organów odpowiedzialnych za radiofonię i telewizję w poszczególnych państwach. 
Opracowania i informacje do Biuletynu są prawie w całości przygotowywane przez pracowników Biura KRRiT, bez dodatkowego wynagrodzenia.

2.14	Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji jako jedyny organ państwowy nie posiada stałej, własnej siedziby, dostosowanej do realizacji zadań ustawowych. Od początku istnienia KRRiT kilkanaście razy informowała stosowne władze oraz występowała o przydział obiektu z zasobów Skarbu Państwa. Wystąpienia były kierowane do Prezesa Rady Ministrów, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Sejmu i Senatu RP oraz warszawskich władz samorządowych i wojewódzkich. 
	Takie wystąpienia Przewodnicząca KRRiT przekazała Przewodniczącemu sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu oraz Przewodniczącemu sejmowej Komisji Finansów Publicznych. Przewodnicząca KRRiT zwróciła się z wnioskiem, aby sejmowe komisje wspierały starania KRRiT o pozyskanie z zasobów Skarbu Państwa odpowiedniego budynku biurowego.
Wynajmując obecną siedzibę od 1994 roku, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji poniosła do końca 2003 roku łączny koszt czynszu w wysokości ponad 12,5 mln. złotych. Tylko w roku ubiegłym łączny koszt wynajmu siedziby wyniósł prawie  1,4 mln. zł. 

Działania KRRiT na rzecz reprezentowania interesów odbiorców i zapewniania otwartego, pluralistycznego charakteru radiofonii i telewizji. Kontrola działalności nadawców

2.15	W literaturze prawniczej podkreśla się, że w celu zapewnienia otwartego i pluralistycznego charakteru radiofonii i telewizji Krajowa Rada powinna przeciwstawiać się wszelkim działaniom zmierzającym do monopolizowania przekazów radiowych i telewizyjnych zarówno w sensie instytucjonalnym, jak i programowym, politycznym, ideowym czy światopoglądowym. 
Podkreśla się również, że Krajowa Rada powinna prowadzić taką  politykę koncesyjną, aby w jej wyniku dostęp do radia i telewizji uzyskały różne grupy społeczne. 
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przyznała 3 koncesje na rozpowszechnianie programów radiowych o zasięgu ogólnokrajowym, w tym 1 koncesja ma charakter wyspecjalizowany, społeczno–wyznaniowy, a koncesjonariusz posiada status nadawcy społecznego.
Przyznane też zostały 3 koncesje ponadregionalne, w tym na program o charakterze informacyjno – publicystycznym oraz na program o charakterze uniwersalnym adresowanym do młodzieży w wieku od 15 do 25 lat.
Wśród 205 koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego o zasięgu lokalnym:
•	45 nadawców emituje program o charakterze społeczno - wyznaniowym, 
•	30 - o charakterze wyspecjalizowanym – muzycznym, 
•	3 - o charakterze muzyczno-literackim, 
•	1 - o charakterze muzyczno-kulturalnym, 
•	1 - o charakterze muzyczno-publicystycznym, 
•	7 - o charakterze akademickim, 
•	4 - o charakterze motoryzacyjnym, 
•	1 – poświęcony historii i tradycji Polski,
•	1 -  poświęcony zagadnieniom ekonomii i biznesu,
•	1 - dla dzieci i młodzieży.
Pozostałe koncesje mają charakter uniwersalny. 
Na rynku telewizyjnym, na podstawie koncesji udzielonych przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji działa 13 telewizji naziemnych, w tym 1 o zasięgu ogólnokrajowym, a 1 rozpowszechnia program wyspecjalizowany, o charakterze społeczno-wyznaniowym.
W sposób satelitarny programy telewizyjne są rozpowszechniane przez 2 platformy cyfrowe - Canal+ Cyfrowy Sp. z o.o. oraz  Polsat Cyfrowy S.A.
KRRiT udzieliła też 25 koncesji na rozpowszechnianie programów telewizyjnych w sposób satelitarny, wśród których znajdują się m.in.: 
•	1 – o charakterze dokumentalno–edukacyjnym,
•	1 – o charakterze edukacyjno-poradniczym i religijnym,
•	1 – o charakterze edukacyjnym,
•	1 – filmowo-rozrywkowy,
•	6 – filmowych,
•	2 – informacyjno-publicystyczne,
•	1 – motoryzacyjny,
•	1 – poświęcony zjawiskom pogodowym,
•	2 – o charakterze rozrywkowym,
•	1 – o charakterze społeczno-wyznaniowym,
•	1 – sportowy,
•	1 – poświęcony sportom konnym,
•	1 – poświęcony telesprzedaży,
•	1 – zawierający informacje o aktualnej ofercie polskojęzycznych programów telewizyjnych,
•	1 – poświęcony grom interaktywnym. 
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji podejmowała także działania, których celem było zaspokojenie potrzeb mniejszości narodowych i etnicznych. Prowadzone są uzgodnienia techniczne z Urzędem Regulacji Telekomunikacji i Poczty, związane z realizacją wniosku mniejszości niemieckiej, dotyczącego możliwości rozpowszechniania programu na Śląsku Opolskim. W 2003 roku ukazało się ogłoszenie o możliwości uzyskania koncesji na program lokalny dla mniejszości kaszubskiej w Mechowie i Szemudzie.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji w 2003 roku podejmowała działania, które stanowiły realizację postulatów środowisk akademickich. Ukazało się ogłoszenie o możliwości uzyskania koncesji na program lokalny w Kielcach, o charakterze akademickim. W chwili obecnej na rynku medialnym działa już siedmiu nadawców, rozpowszechniających program dla środowisk uczelnianych.    
Na rynku telewizji kablowych działa ponad 220 koncesjonariuszy, rozpowszechniających program telewizyjny, a 4 koncesjonariuszy rozpowszechniających program radiowy. 
Przewodniczący KRRiT wydał również ponad 4300 postanowień w sprawie wpisu do rejestru programów rozprowadzanych w sieciach telewizji kablowej. 
Wciąż powiększa się oferta programowa dostępna w sieci telewizji kablowej. Obecnie można uzyskać wpis do rejestru na ponad 4000 programów, dostępnych drogą satelitarną lub kablową, z czego na ponad 50 w języku polskim. 
Informacje na temat prowadzonych postępowań koncesyjnych znajdują się w rozdziale IV „Sprawozdania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z rocznego okresu działalności.”

2.16	Podczas IV Konferencji Mediów Publicznych w Krakowie z inicjatywy Przewodniczącej KRRiT odbyły się obrady „Okrągłego Stołu Mediów”.
Obrady były odpowiedzią na apel byłych szefów telewizji publicznej w sprawie przyszłości Telewizji Polskiej S.A. 
Uczestnicy spotkania zwrócili się do świata polityki z postulatem, aby powstała wizja rynku medialnego, zapewniającego warunki rozwoju wszystkim mediom,  również i mediom komercyjnym.
Przewodnicząca KRRiT przedstawiła ideę odpartyjnienia mediów publicznych, co jest zadaniem zarówno dla świata polityki, Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, jak i władz mediów publicznych. Tendencja ta znalazła swoje odzwierciedlenie w wyborze Rady Nadzorczej TVP S.A. i podjętych przez nową Radę Nadzorczą działaniach na rzecz wyboru Zarządu Telewizji Polskiej. 
Podczas „Okrągłego Stołu Mediów” wskazano, że od telewizji publicznej należy oczekiwać programów najwyższej jakości. Celowi temu powinny służyć obiektywne procedury oraz standardy przy wyborze i kwalifikacji programów do produkcji. Powinien również zostać precyzyjnie określony status dziennikarza telewizji publicznej, zapewniający mu niezależność zawodową.

2.17	Przyszłość i funkcjonowanie rozgłośni regionalnych oraz zmiana sposobu podziału środków abonamentowych pomiędzy poszczególne rozgłośnie radia publicznego, to główne tematy spotkania z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji, które odbyło się 23 sierpnia 2003 roku w siedzibie Radia Gdańsk S.A.
Ustalenia przyjęte podczas spotkania z przedstawicielami radiofonii regionalnej znalazły odzwierciedlenie w uchwale, którą Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przyjęła   23 września 2003 roku. Załączniki do uchwały określają zadania rozgłośni regionalnych w zakresie programu oraz sposób ich rozliczania, zasady podziału wpływów abonamentowych na spółki regionalnej radiofonii publicznej w latach 2004 - 2006 oraz zasady podziału wpływów pozaabonamentowych na spółki radiofonii i telewizji publicznej.
Określając zadania rozgłośni regionalnych w zakresie programowym, KRRiT podkreśliła, że ustawowe powinności mają w tym przypadku szczególny wymiar, związany z regionalnym zasięgiem oddziaływania rozgłośni. Ustawowe zadania w przypadku rozgłośni regionalnych należy rozpatrywać w aspekcie lokalnym. Tak więc zadaniem rozgłośni regionalnych jest zaspokajanie potrzeb mieszkańców regionu, dla którego nadawany jest program, w dziedzinie informacji, objaśniania, poradnictwa oraz wymiany poglądów i opinii na tematy dotyczące życia danego regionu – społecznego, gospodarczego, politycznego, szeroko pojętej kultury, nauki, sportu i rekreacji czyli tzw. misji regionalnej. Realizując tę misję, programy rozgłośni będą miały jednocześnie charakter uniwersalny w tym sensie, że będą w nich poruszane wszelkie problemy, dotyczące regionu i wykorzystywane będą różne formy i gatunki radiowe.  
Krajowa Rada wskazała również zadania szczegółowe dla rozgłośni regionalnych,  określając udział słowa w programie (nie mniej niż 33% tygodniowego czasu nadawania programu w godzinach 5.00 – 1.00),  udział problematyki regionalnej w programie (nie mniej niż 28 godzin w tygodniu, w godzinach 5.00-1.00). KRRiT określiła także obligatoryjne elementy programu w ciągu tygodnia (reportaże nadawane w godzinach 5.00-1.00), audycje adresowane do mniejszości narodowych i etnicznych, audycje służące realizacji tzw. misji regionalnej.

2.18	Reprezentując interesy odbiorców, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji włączyła się w działania związane z obecnością w mediach publicznych audycji dla mniejszości narodowych oraz o mniejszościach narodowych, w tym również audycji tworzonych w językach macierzystych. 
Dzieląc wpływy z opłat abonamentowych pomiędzy spółki radiofonii publicznej, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji uwzględniała jako jedno z kryteriów, w jakim zakresie realizowane były audycje dla mniejszości narodowych i etnicznych. 
Również w przypadku telewizji publicznej, KRRiT zwracała uwagę na konieczność tworzenia i emisji takich audycji, w programach Oddziałów Terenowych TVP S.A.
Przy podziale prognozowanych wpływów abonamentowych pomiędzy spółki regionalnej radiofonii publicznej w 2003 roku zostały określone kwoty wpływów abonamentowych z przeznaczeniem na tworzenie audycji dla mniejszości narodowych i etnicznych. Kwoty wpływów abonamentowych na tworzenie tych audycji były pochodną określanej przez poszczególne spółki liczby godzin emisji. 
Najwięcej środków z tego tytułu przeznaczono dla  Radia Białystok S.A. (416 tys.), Radia Opole S.A. (143 tys.), Radia Koszalin S.A. (83 tys.), Radia Olsztyn S.A. (79 tys.).  
Radio Olsztyn S.A. korzysta z prawa do tzw. rozszczepienia programowego, emitując równolegle oprócz programu regionalnego, program z przeznaczeniem dla mniejszości ukraińskiej. 
W uchwale z 23 września 2003 roku Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, określając zadania rozgłośni regionalnych w zakresie programu oraz sposób ich rozliczania, podkreśliła konieczność realizacji obowiązków wymienionych w art. 21 – 25 ustawy. Do tych obowiązków należy uwzględnianie potrzeb mniejszości narodowych i grup etnicznych. (por. Informacja... roz. II pkt A i B)

2.19	Jak co roku Przewodnicząca KRRiT, działając z upoważnienia Krajowej Rady, przekazała komunikat wyjaśniający przepisy ustawy o radiofonii i telewizji dotyczące opłat abonamentowych. W komunikacie tym podkreślone zostało, że na pobieranie opłat abonamentowych nie ma wpływu, czy ogląda się programy nadawcy publicznego, czy koncesjonowanego, ani fakt używania odbiorników do innych celów niż odbiór programów (np. do gier telewizyjnych lub współpracy z magnetowidem). Opłacanie abonamentu telewizji kablowej nie zwalnia z obowiązku wnoszenia opłat abonamentowych za używanie odbiorników telewizyjnych. Użytkownik telewizji kablowej wnosi dwie niezależne opłaty: wynikającą z ustawy o radiofonii i telewizji obowiązkową opłatę abonamentową oraz wynikającą z umowy cywilnoprawnej opłatę na rzecz operatora sieci kablowej. Opłaty na rzecz telewizji kablowej wnoszone są jako ekwiwalent za świadczone usługi, w wyniku których abonenci korzystają z sygnału telewizyjnego stanowiącego własność operatora sieci. Mają więc możliwość oglądania emitowanych w tej sieci programów telewizyjnych. Telewizja publiczna nie pobiera opłat za udostępnianie programów rozpowszechnianych przez operatorów telewizji kablowej. Wpływy z opłat za korzystanie z telewizji kablowej przeznaczone są na działalność operatora: rozbudowę i konserwację sieci, zakup programów itd. oraz na jego zysk.
Komunikaty Przewodniczącej KRRiT, dzięki współpracy z Dyrektorem Generalnym Przedsiębiorstwa Państwowego Użyteczności Publicznej „Poczta Polska”, są podawane do publicznej wiadomości we wszystkich placówkach pocztowych na terenie kraju.
Dzięki tej współpracy corocznie podawane są też do publicznej wiadomości komunikaty o wysokości opłat abonamentowych, ustalanych przez Krajową Radę w rozporządzeniu wydawanym na podstawie art. 48 ust. 3 ustawy o radiofonii i telewizji. 
Na wniosek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Poczta Polska od 1 lipca 2003 roku wprowadziła możliwość wnoszenia opłat abonamentowych w dowolnie wybranym urzędzie pocztowym na terenie całego kraju, bez względu na miejsce zarejestrowania odbiornika. Aby ułatwić klientom opłacanie abonamentu Poczta Polska podpisała również umowę z dziesięcioma największymi bankami działającymi na terenie Polski. Klienci posiadający rachunki w tych bankach mogą korzystać z możliwości stałego zlecenia opłacania abonamentu. 
Przewodnicząca KRRiT w imieniu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji złożyła wniosek do prokuratury o wszczęcie postępowania karnego przeciwko firmie „Grupa Usług Finansowych ETEA”. Firma ta powoływała się na rzekome pełnomocnictwo KRRiT do zbierania abonamentu. W opublikowanym komunikacie i we wniosku złożonym do prokuratury, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji podkreśliła, że jedynym podmiotem uprawnionym do poboru abonamentu jest Przedsiębiorstwo Państwowe Użyteczności Publicznej „Poczta Polska”.

2.20	W związku z pytaniami i protestami kierowanymi przez środowiska kombatanckie, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji opublikowała stanowisko, w którym wyjaśniła powody i konsekwencje zmiany przepisów uprawniających dotychczas do zwolnień z opłat abonamentowych.
Kwoty wynikające z ww. zwolnienia podlegały refundacji przez Urząd ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z Państwowego Funduszu Kombatantów. Dotychczasowe świadczenia wynikające z ustawy kombatanckiej, w tym zwolnienie z opłat abonamentowych, zostały zastąpione dodatkiem kompensacyjnym, który wynosi 15% dodatku kombatanckiego miesięcznie.
W związku ze zmianą przepisów  Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wydała rozporządzenie z 14 stycznia 2003 roku, zmieniające rozporządzenie w sprawie opłat abonamentowych, w którym uchyliła stosowne przepisy dotyczące kombatantów i innych osób represjonowanych.
Na podstawie rozporządzenia KRRiT prawo do bezpłatnego abonamentu utracili kombatanci i wdowy (wdowcy) po kombatantach. Pozostałe kategorie osób zwolnionych od opłat abonamentowych nie uległy zmianie.
Osoby, które utraciły prawo do bezpłatnego abonamentu, mogły zwrócić się do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z wnioskiem o umorzenie zaległości w opłatach abonamentowych, powstałych w wyniku zmiany przepisów. Krajowa Rada rozpatrywała te wnioski w pierwszej kolejności.
Informacje na temat poboru opłat abonamentowych znajdują się także w rozdziale IX „Sprawozdania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z rocznego okresu działalności.”

2.21	Poważnym źródłem finansowania wielu przedsięwzięć z zakresu ochrony zdrowia, kultury i edukacji jest prywatny sponsoring. Mając na uwadze społeczną rolę takich działań, Krajowa Rada wyraża stanowisko, że nie istnieją prawne przeszkody w zakresie informowania w programach radiowych i telewizyjnych o sponsorach ważnych wydarzeń kulturalnych i przedsięwzięć społecznych czy dobroczynnych. Przewodnicząca KRRiT corocznie zwraca się do nadawców zarówno publicznych, jak i koncesjonowanych o rozważenie możliwości wspierania różnych akcji charytatywnych o niekwestionowanym społecznie znaczeniu. 
Przykładowo można wskazać na promocję filantropii i prospołecznych działań wśród przedsiębiorców m.in. poprzez organizowanie konkursu o tytuł „Dobroczyńcy roku”. Organizatorem tej akcji jest Akademia Rozwoju Filantropii w Polsce. Telewizja Polska S.A. i Polskie Radio S.A. uczestniczą w tej akcji, a ponadto są organizatorami lub współorganizatorami innych przedsięwzięć charytatywnych, takich jak np. „Reklama – Dzieciom”, „Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy”, „Pocztówka do Świętego Mikołaja”. TVP S.A. i PR S.A. podjęły apel Przewodniczącej KRRiT i medialnie wspierają m.in. Narodowy Program Profilaktyki i Leczenia Chorób Układu Sercowo-Naczyniowego w Polsce w latach 2003 – 2005 (POLKARD), który realizują najlepsze w Polsce ośrodki badawcze z Gdańska, Warszawy, Łodzi, Krakowa i Poznania. 

2.22	W związku z projektem nowelizacji ustawy o podatku od towarów i usług, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przekazała Marszałkowi Sejmu RP krytyczne stanowisko dotyczące proponowanych zmian. Zdaniem KRRiT wprowadzenie 22% stawki podatku VAT na większość usług radiowo–telewizyjnych spowoduje zubożenie polskiego rynku audiowizualnego, wzrost opłat za usługi operatorów sieci kablowych oraz wycofywanie się z inwestycji na polskim rynku mediów elektronicznych. 
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji uważa, że usługi radiowo–telewizyjne powinny być objęte jednolitą stawką podatku VAT, wynoszącą 7%. Takie rozwiązanie jest spójne ekonomicznie i satysfakcjonujące nadawców i producentów. 
Marszałek Sejmu RP, 16 lutego 2004 roku, poinformował Przewodniczącą KRRiT, że w pracach parlamentarnych nad projektem ustawy przyjęto w tym zakresie stanowisko zgodne z opinią KRRiT.
Senat RP do projektu nowelizacji ustawy zgłosił poprawki, które będą powodować nierówność podmiotów działających na rynku audiowizualnym. Zaproponowane zmiany uniemożliwiają odliczanie podatku VAT przez nadawców publicznych, podczas gdy prawo takie otrzymają nadawcy prywatni. 
W tej sprawie Przewodnicząca KRRiT zwróciła się do Marszałka Sejmu RP, aby w toku dalszych prac Sejm dokonał wszechstronnej analizy skutków ekonomiczno– finansowych wynikających z propozycji Senatu, uwzględniając przy tym unijne wskazania co do zadań i pozycji nadawców publicznych na rynku medialnym. 

2.23	29 listopada 2003 roku odbyła się międzynarodowa konferencja zorganizowana przez Media Desk Polska i Krajową Radę Radiofonii i Telewizji we współpracy z Krajową Izbą Producentów Audiowizualnych. Konferencja dotyczyła współpracy pomiędzy stacjami telewizyjnymi a niezależnymi producentami w nowej zintegrowanej Europie. O tej współpracy i wynikających z niej korzyściach, ale również problemach rozmawiali polscy specjaliści sektora audiowizualnego oraz przedstawiciele telewizji publicznych i prywatnych z Anglii, Niemiec, Włoch, Szwajcarii i Belgii. 
Od przeszło roku polski sektor audiowizualny należy do unijnego Programu Media Plus na tych samych zasadach, co inne kraje członkowskie. 
Wprawdzie mamy pełne prawo korzystania z funduszy unijnych i osiągamy bardzo dobre rezultaty, jednak nie wszystkie możliwości, jakie daje Program Media, są w pełni wykorzystywane przez polskich profesjonalistów sektora audiowizualnego.   
Do chwili obecnej przyznano polskim projektom blisko 3 mln euro, przy czym z budżetu państwa zostały zapłacone składki w wysokości 620 tys. euro.  A zatem otrzymujemy więcej niż wpłacamy. W sumie 26 polskich przedsiębiorstw uzyskało wsparcie na 47 przedstawionych projektów. 
Informacje na temat działalności Media Desk Polska znajdują się także w rozdziale VIII „Sprawozdania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z rocznego okresu działalności.”

Kontrola działalności nadawców – przykłady

2.24	Od decyzji Przewodniczącego KRRiT o ukaraniu nadawców stronie przysługuje odwołanie. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wielokrotnie informowała Ministra Sprawiedliwości o przewlekłości postępowań odwoławczych. Dotychczas nie zostały zakończone postępowania dotyczące decyzji o ukaraniu, wydanych jeszcze w 2001 roku.

2.25	W roku bieżącym zostało zakończone postępowanie w sprawie decyzji Przewodniczącego KRRiT, wydanej 28 lutego 2001 roku.  Na podstawie tej decyzji Przewodniczący KRRiT nałożył karę w wysokości 100 tys. złotych na spółkę Polska Korporacja Telewizyjna, rozpowszechniającą program telewizyjny Canal+. W programie tym 10 stycznia 2001 roku, o godzinie 20.00, nadany został film produkcji amerykańskiej pt. „Malaria”. Ten sam film pod zmienionym tytułem („Tropikalna gorączka”) został wyemitowany również w programie telewizyjnym, rozpowszechnianym przez spółkę Polskie Media S.A. W tym przypadku Sąd Okręgowy w Warszawie utrzymał w mocy decyzję Przewodniczącego KRRiT o nałożeniu kary na nadawcę, w wysokości również 100 tys. złotych.
W przypadku emisji tego filmu, pod innym tytułem „Malaria” w programie Canal+, Sąd Gospodarczy w Warszawie uchylił decyzję Przewodniczącego KRRiT m.in. stwierdzając, że ocena filmu nie może być dokonywana jedynie na podstawie liczby, zawartych w nim scen przemocy czy wulgaryzmów. Zasadnicze znaczenie ma okoliczność czy sceny te i wyrażenia są uzasadnione akcją filmu, czy też jedynym ich sensem jest szokowanie widza i są traktowane przez reżysera jako wartość sama w sobie, którą się pochwala i gloryfikuje. Sąd ponadto podkreślił, że program Canal+ Polska jest kodowany i nie jest powszechnie dostępny. 
Przewodniczący KRRiT nie zgadzając się z uzasadnieniem sądu, 15 listopada 2002 roku do Sądu Najwyższego złożył wniosek o kasację podkreślając, że postępowanie w tej sprawie jest „lustrzanym odbiciem” sprawy rozpoznanej przez Gospodarczy Sąd Okręgowy i zakończonej wydaniem prawomocnego orzeczenia. 
12 lutego 2004 roku Sąd Najwyższy postanowił przyjąć kasację do rozpoznania. Rozprawa kasacyjna odbyła się 9 marca 2004 roku. 
Sąd Najwyższy nie podzielił stanowiska Sądu Okręgowego, zmienił wyrok i oddalił odwołanie Polskiej Korporacji Telewizyjnej sp. z o.o.

2.26	Również w bieżącym roku zostało zakończone postępowanie w związku z nałożeniem kary na TVP S.A. za emisję 25 listopada 2000 roku, o godzinie 19.00, w paśmie wspólnym programów regionalnych, filmu produkcji francuskiej pt. „W matni”. Na nadawcę została wówczas nałożona kara w wysokości 10 tys. złotych. 
W wyroku z 25 listopada 2002 roku Sąd Okręgowy w Warszawie uchylił decyzję Przewodniczącego KRRiT, podzielając argumentację nadawcy, że jest to pastisz gatunku, opowieść gangsterska, nie ma wątpliwości, że chodzi o parodię i karykaturę. Film nie mógł spowodować więc estetycznego i moralnego spustoszenia nawet u młodych widzów, bo jak  stwierdza nadawca, zza filmowego kadru nie wyziera żadna rzeczywistość. 
Przewodniczący KRRiT, nie zgadzając się z uzasadnieniem sądu, 7 stycznia 2003 roku do Sądu Najwyższego złożył wniosek o kasację podkreślając, że Sąd Okręgowy jednostronnie i dowolnie ocenił materiał dowodowy.
12 lutego 2004 roku Sąd Najwyższy postanowił przyjąć kasację do rozpoznania. Rozprawa kasacyjna odbyła się 9 marca 2004 roku. 
Sąd Najwyższy nie podzielił stanowiska Sądu Okręgowego, zmienił wyrok i oddalił odwołanie Telewizji Polskiej S.A.

2.27	Od dwóch lat toczy się postępowanie przed Sądem Okręgowym w Warszawie, które dotyczy emisji, 7 lutego 2002 roku, o godzinie 22.04, w paśmie wspólnym programów regionalnych TVP S.A., filmu erotycznego pt. „Mężczyzna, który patrzy”. Przewodniczący KRRiT nałożył 22 lutego 2002 roku, na Telewizję Polską S.A. karę w wysokości 50 tys. złotych. 
Nadawca złożył odwołanie do sądu od tej decyzji. Jak dotychczas Sąd Okręgowy powołał biegłego psychologa, który 6 listopada 2003 roku, przedstawił opinię. We wnioskach biegły stwierdził, że film „Mężczyzna, który patrzy” zagraża psychicznemu i moralnemu rozwojowi, zwłaszcza osób niepełnoletnich i nie tylko, bo odnosi się także do osób dorosłych.

2.28	Przewlekłość dotychczasowego postępowania sądowego była jedną z przyczyn zawarcia ugody, ze spółką TVN Sp. z o.o. 
Przewodniczący KRRiT 13 marca 2002 roku wydał decyzję o nałożeniu na spółkę TVN Sp. z o.o. kary w wysokości 300 tys. zł za naruszenie przepisów rozporządzenia KRRiT z 20 listopada 2001 roku przez rozpowszechnienie w dniach od 3 do 7 marca br. w blokach pomiędzy godzinami 11.30 – 13.15 oraz 20.00 – 20.45 audycji pt. „Big Brother – Bitwa”. 
Nadawca złożył odwołanie od tej decyzji. Sąd Okręgowy przez ponad rok nie wyznaczył terminu rozprawy. W wyniku zawartej ugody strony uzgodniły, że wysokość kary zostaje ograniczona do kwoty 150 tys. złotych, z czego 50 tys. zostanie wpłacone na konto KRRiT jako dochód budżetowy państwa, zaś 100 tys. złotych zostanie wpłaconych na konto Fundacji TVN „Nie jesteś sam” z przeznaczeniem na leczenie dzieci chorych na mukopolisacharydozę. Nadawca przedstawi Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji rozliczenie sposobu wydatkowania kwoty 100 tys. złotych. Pisemne rozliczenie przedstawione zostanie do 30 marca 2004 roku w formie szczegółowej informacji, udokumentowanej dowodami rozdysponowania środków przekazanych na rzecz Fundacji TVN „Nie jesteś sam”.
2.29	Na podstawie decyzji nr 1 z 12 lutego 2004 roku, Przewodniczący KRRiT nałożył na spółkę WAWA S.A. karę w wysokości 28.950 zł, za emisję w programie Radio WAWa od 5 stycznia do 5 lutego 2004 roku audycji - konkursu pt. „Co zrobisz za 100 000 zł?” (wysokość kary zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji stanowi 50% rocznej opłaty za używanie częstotliwości).
Po przeprowadzeniu monitoringu uznano za naganny sposób prowadzenia konkursu, zachęcanie prezenterów do wygłaszania propozycji etycznie nagannych, niebezpiecznych dla zdrowia fizycznego i psychicznego, prowokujących młodego słuchacza, ukierunkowujących go na postawy skrajne, wynaturzone i skandalizujące. Wszystko to podporządkowane było jednemu celowi – zdobyciu pieniędzy „bez względu na wszystko i za wszelką cenę”. 
Zarówno rozpowszechniane pomysły, jak i sposób komentowania poprzez wytwarzanie i podsycanie szczególnej atmosfery przez prezenterów konkursu godziły w normy etyczne, uniwersalia kulturowe, lekceważył względy etyczne.
Rozpowszechnianie wyżej wymienionej audycji, począwszy od godziny 7.00, naruszało normy zawarte w art. 18 ust. 5 ustawy o radiofonii i telewizji oraz w § 1 rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w sprawie szczegółowych zasad kwalifikowania, rozpowszechniania i sposobu zapowiadania audycji lub innych przekazów, które mogą zagrażać fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi  niepełnoletnich, zakazujące rozpowszechniania tego rodzaju audycji pomiędzy godzinami 6.00 a 23.00.

2.30	Na podstawie decyzji Nr 3 z 18 marca 2004 roku, Przewodniczący KRRiT nałożył na spółkę Telewizja Polska S.A., karę w wysokości 10.000 złotych, za emisję w Programie 1 TVP S.A., w okresie od 28 września 2003 roku do 29 lutego 2004 roku, telenoweli dokumentalnej pt. „Ballada o lekkim zabarwieniu erotycznym”. Po przeprowadzeniu monitoringu czterech edycji audycji, Przewodniczący KRRiT uznał treści rozpowszechniane w audycji za naganne, niebezpieczne dla zdrowia fizycznego i psychicznego, demoralizujące nieletnich poprzez przedstawianie m.in. stręczycielstwa, jako zachowania naturalnego. Zarówno prezentowane treści jak i brak komentarza oraz jednoznacznej oceny ukazywanych zachowań godziły w normy etyczne, uniwersalia kulturowe, lekceważyły względy etyczne. Rozpowszechnianie audycji w czasie chronionym tj. w godzinach pomiędzy 6.00 a 23.00 naruszyło normy, zawarte w art. 18 ust. 5 ustawy o radiofonii i telewizji oraz w § 1 rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w sprawie szczegółowych zasad kwalifikowania, rozpowszechniania i sposobu zapowiadania audycji lub innych przekazów, które mogą zagrażać fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi  niepełnoletnich.

2.31	Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, 4 listopada 2003 roku, przyjęła stanowisko w sprawie audiotele w audycjach informacyjnych emitowanych w programach TVP S.A.
Przewodniczący KRRiT, na podstawie art.10 ust.3 ustawy z 29 grudnia 1992 roku o radiofonii i telewizji, wezwał nadawcę – Spółkę Telewizja Polska S.A. – do zaniechania używania sondaży SMS-owych audiotele w audycjach informacyjnych.
W październiku 2003 roku w głównym wydaniu „Wiadomości” w programie 1 TVP S.A. o godz. 19.30 dwukrotnie poproszono widzów o odpowiedź na sformułowane w audycji pytanie poprzez wysyłanie SMS-ów z odpowiedzią „tak” lub „nie”. Pod koniec audycji podano wynik tego głosowania. W pierwszym przypadku nie poinformowano ponadto widzów o kosztach takiego połączenia. Praktyka ta miała charakter precedensu programowego w audycjach informacyjnych, nie tylko w telewizji publicznej. Dotąd stosowano ją jedynie w audycjach publicystycznych lub w całości bloku programowego (np. w programie TVN 24).
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji stwierdziła, że kontynuowanie tej praktyki w audycjach informacyjnych narusza art. 21 ust. 2 pkt 1-3 ustawy. Przepisy te nakładają na publiczne media powinność kierowania się w programach „odpowiedzialnością za słowo”, „rzetelnego ukazywania całej różnorodności wydarzeń i zjawisk” i „sprzyjania swobodnemu kształtowaniu się poglądów obywateli oraz formowaniu się opinii publicznej”.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji podkreśliła, że kontynuowanie praktyki SMS-owego głosowania audiotele:
•	rodzi pokusę, by na czołowym miejscu umieszczać informację, prowokującą do pytań, na którą można będzie oczekiwać żywej reakcji społecznej. W celu osiągnięcia większej próbki odpowiedzi i lepszego wyniku finansowego lepiej przecież ściągać SMS-y przez 25 minut, a nie np. przez 10 minut. Taka praktyka grozi niewłaściwemu hierarchizowaniu kolejności podawanych informacji i swoistemu komercjalizowaniu kryteriów ważności podawanych informacji;
•	podawanie wyniku głosowania nie spełnia wymogów rzetelnej i obiektywnej informacji. Stwarza natomiast wrażenie, że poznajemy pogląd opinii społecznej w jakiejś ważnej kwestii. W rzeczywistości wynik jest tylko próbą aktywności posiadaczy telefonów komórkowych;
•	praktyką taką może być też zainteresowany nie tylko nadawca, ale w celach zarobkowych także operator telefonii komórkowej. Do struktury wewnętrznej audycji informacyjnej włączany jest tym samym niejasny interes zarobkowy konkretnej firmy.
W stanowisku Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji podkreśliła, że popiera innowacyjność w sposobach komunikowania się nadawców ze społeczeństwem, zwłaszcza w ramach tzw. interaktywności, ale nie kosztem rzetelności i obiektywizmu, do przestrzegania których zobowiązany jest nadawca.

2.32	Przewodniczący KRRiT kontrolował również działalność nadawców w zakresie wykonywania przepisów regulujących reklamę i sponsoring. W przypadkach najbardziej rażących naruszeń Przewodniczący KRRiT podejmował decyzje o ukaraniu nadawcy. W 2003 roku zostało wydanych 12 decyzji o nałożeniu kary za przekroczenie wyżej wymienionych przepisów. W bieżącym roku Przewodniczący KRRiT wydał decyzję o nałożeniu kary na Telewizję Polsat.
Informacje dotyczące kar nałożonych z powodu naruszenia przepisów regulujących reklamę i sponsoring znajdują się również w rozdziale VII „Sprawozdania KRRiT z rocznego okresu działalności”.
2.33	Pod koniec października 2003 roku na rynku pojawiła się nowa codzienna gazeta FAKT. Wkrótce po wydaniu pierwszych numerów, w radiu i telewizji rozpoczęły się emisje reklamy zachęcającej do udziału w organizowanym przez wydawcę gazety konkursie FAKTOGRA, który pozwala mu wygrać nagrody pieniężne i rzeczowe. Analiza regulaminu konkursu potwierdziła, że organizowana gra jest loterią promocyjną.
Zgodnie z art. 16 b ust. 1 pkt 4 ustawy o radiofonii i telewizji, reklama gier losowych i zakładów wzajemnych jest zakazana.
Przewodniczący KRRiT wezwał nadawców: Telewizję Polską S.A., Telewizję POLSAT S.A., Telewizję TVN, Polskie Radio S.A., Rozgłośnię Polskiego Radia w Olsztynie, Polskie Radio Pomorza i Kujaw, Radio RMF FM, Radio Zet, Radio Eska Nord Gdańsk, Radio Eska Warszawa, Radio Pogoda, Radio 94 FM, Radio WAWa, Radio Blue, Radio Elita 92,1, Radio Trefl, Radio WAMA do natychmiastowego zaprzestania emisji reklamy loterii promocyjnej FAKTOGRA, organizowanej przez wydawcę gazety FAKT, spółkę AXEL SPRINGER POLSKA.
Nadawcy uznali decyzję Przewodniczącego KRRiT za słuszną i nie skorzystali z drogi odwoławczej. 

2.34	W maju 2003 roku w radiu i telewizji pojawiły się reklamy sieci komórkowej Plus GSM związane z odbywającymi się zwyczajowo w tym okresie pierwszymi komuniami świętymi.
W reklamie telewizyjnej fotograf ustawia grupkę dzieci do pamiątkowego komunijnego zdjęcia. Kiedy wszyscy są gotowi, rozlega się dzwonek telefonu. Dzieci wyciągają komórki. Słyszymy slogan: „Pierwsza komórka (. ..). Simplus na każdą okazję i bez okazji też”. Reklama radiowa wykorzystuje grę słów. Głos kobiecy mówi: „Jaki dzisiaj dzień mamy? No, taki ważny, najważniejszy? Dzień pierwszej ko. .. , ko. ..” a głos dziecka kończy – „komórki”. Następnie słyszymy: „Każde dziecko czeka na dzień pierwszej komórki”.
Komercyjny wymiar tych przekazów w kontekście pierwszej komunii świętej zdaniem niektórych radiosłuchaczy i telewidzów naruszał ich uczucia religijne. Do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji skierowano na ten temat wiele uwag. 
Zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy o radiofonii i telewizji Przewodniczący KRRiT wezwał nadawców telewizyjnych (Telewizję Polską S.A., TVN, TVN SIEDEM, POLSAT, TV 4) i radiowych (Polskie Radio S.A., Polskie Radio Kielce, Polskie Radio Lublin, Radio Pogoda, Radio WAWa, Radio Zet, Radio Jard, Radio Rekord Fm, Radio Classic Fm, Radio Elka, Radio Gra, Radio TKM) do natychmiastowego zaprzestania emisji ww. reklamy naruszającej art.18 ust 2 ustawy, jak i dobre obyczaje.
Wszyscy nadawcy niezwłocznie dostosowali się do wezwania Przewodniczącego KRRiT.

2.35	Kontrolę działalności nadawców, w szczególności w zakresie realizacji warunków koncesji, przeprowadzano również podczas monitoringów programowych.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji prowadzi trzy podstawowe rodzaje monitoringu: 
•	kompleksowy, którego celem jest charakterystyka całości danego programu oraz zbadanie zgodności nadawanego programu z koncesją lub - w przypadku nadawców publicznych - z  zadaniami określonymi w art. 21 i 25 ustawy; 
•	problemowy, tj.  koncentrujący się na analizie zagadnień szczegółowych określonych w ustawie o radiofonii i telewizji, w prawie prasowym lub innych regulacjach prawnych dotyczących działalności programowej mediów elektronicznych;
•	interwencyjny, którego podstawą są skargi i zażalenia wpływające do KRRiT. 
Wymienione formy kontroli pozwalają ocenić działalność programową nadawców i respektowanie przez nich obowiązującego prawa.
Działalność KRRiT związana z prowadzeniem monitoringów programowych jest uwarunkowana wysokością posiadanych środków budżetowych. Ograniczenia budżetowe powodują, że Krajowa Rada musi rezygnować z niektórych zamierzeń związanych z kontrolą programową nadawców.
Przewodnicząca KRRiT, nawiązując do postulatów zgłoszonych przez parlamentarzystów podczas debaty, zwróciła się do Marszałka Sejmu RP oraz Marszałka Senatu RP z wnioskiem o rozważenie możliwości zmiany systemu finansowania badań i analiz programowych, przeprowadzanych w Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji. Zdaniem Przewodniczącej KRRiT, badania i analizy mogłyby być finansowane z funduszy celowych przyznawanych dodatkowo przez parlament. 
Podobny wniosek o dodatkowe wsparcie finansowe, związane z realizacją ustawowego obowiązku badania odbioru programów radiowych i telewizyjnych, Przewodnicząca KRRiT złożyła na ręce Prezesa Rady Ministrów. 

2.36	W 2003 roku przeprowadzony został m.in. monitoring 44 stacji komercyjnych pod kątem wypełniania przez nadawców warunków koncesji. Tym monitoringiem był objęty również program warszawskiego Radia 94 FM.
Monitoring sprawdzał wypełnianie przez nadawcę warunków koncesji, a także oceniał zasadność skargi, skierowanej przez Ośrodek Informacji Środowisk Kobiecych, dotyczącej rozpowszechniania treści dyskryminujących i obraźliwych dla kobiet.
W wyniku monitoringu Krajowa Rada stwierdziła,  że nadawca nie wypełnia zapisów koncesyjnych m.in. w zakresie nadawania audycji poświęconych specjalizacji motoryzacyjnej  oraz udziału audycji o tematyce lokalnej.
Krajowa Rada uznała również zasadność skargi Ośrodka Informacji Środowisk Kobiecych, że treści dotyczące kobiet w audycjach i komentarzach Radia 94 FM są obraźliwe, prześmiewcze i naruszają dobre obyczaje. 
Do wszystkich koncesjonariuszy nieprzestrzegających warunków koncesji zostały skierowane pisemne upomnienia.

2.37	W 2003 roku przeprowadzony również został monitoring oceniający realizację zapisów koncesyjnych przez stacje radiowe w Warszawie. Monitorowano programy siedmiu rozgłośni: Radio Kolor 103 FM,  Radio Eska Warszawa, Radio PiN 102 FM, Radio Jutrzenka, Katolickie Radio Plus św. Józef, Radio Warszawa-Praga 106,2 FM, Radio Plus Warszawa.
Wyniki tego monitoringu okazały się bardziej optymistyczne w porównaniu z wcześniejszą kontrolą, przeprowadzoną w stosunku do 44 lokalnych stacji. Generalnie emitowany  program jest zgodny z wymogami koncesyjnymi. W kilku przypadkach udział słowa, czy tematyki lokalnej jest nawet wyższy niż przewidują to warunki koncesyjne. Dotyczy to Radia Plus, Radia Warszawa-Praga, Radia św. Józef, Radia PiN i Eski Warszawa.
2.38	4 grudnia 2002 roku Przewodniczący KRRiT podjął decyzję o przeprowadzeniu monitoringu programu Radio Maryja. Stan techniczny nagrania programu, sprzeczny z warunkami określonymi w rozporządzeniu KRRiT z 6 lipca 2000 roku w sprawie sposobu utrwalania i przechowywania przez nadawców audycji, reklam i innych przekazów, nie pozwolił na przeprowadzenie monitoringu.
Ponowny wniosek Przewodniczącego KRRiT zakończył się również przekazaniem nagrania, którego stan techniczny uniemożliwiał przeprowadzenie monitoringu. Przewodniczący KRRiT zlecił przeprowadzenie monitoringu na podstawie nagrań programu Radio Maryja, w dniach od 27 lutego do12 marca 2003 roku, dokonanych w Departamencie Programowym Biura KRRiT. 
Monitoring ujawnił kilka istotnych uchybień wskazujących, że koncesja jest wykonywana w sposób sprzeczny z ustawą o radiofonii i telewizji (m.in. propagowanie działań sprzecznych z prawem i dobrem społecznym, sprzyjających zachowaniom zagrażającym zdrowiu lub bezpieczeństwu, dopuszczanie do emisji treści antysemickich, zawierających elementy dyskryminacyjne ze względu na narodowość, emisja materiałów o charakterze kryptoreklamowym)   
Koncesjonariusz - Prowincjał Warszawskiej Prowincji Redemptorystów został – na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy o radiofonii i telewizji wezwany do zaniechania działań sprzecznych z prawem w zakresie tworzenia i rozpowszechniania programu.
O wynikach monitoringu powiadomiony został Prymas Polski oraz Przewodniczący Rady ds. Mediów Społecznych Konferencji Episkopatu  Polski. 
W tej sprawie Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wystąpiła do władz kościelnych z inicjatywą spotkania.  
W związku z monitoringiem programu Radio Maryja Przewodnicząca KRRiT skierowała również wystąpienie do Rzecznika Praw Obywatelskich. 
Rzecznik Praw Obywatelskich w stanowisku z 3 lipca 2003 roku stwierdził, że nie leży w jego kompetencjach wyrażanie opinii co do treści zawartych w audycjach Radia Maryja. W szczególności nie leży w kompetencjach RPO ocenianie, czy w audycjach występują wątki antysemickie i inne elementy naruszające godność człowieka, uzasadniające sformułowanie zarzutu o przekraczanie granic wolności słowa i o łamanie praw obywatelskich.

2.39	W dniach od 21 maja do 9 czerwca 2003 roku, przeprowadzony został monitoring programu Radio Maryja, pod kątem prezentowania problematyki integracji europejskiej, referendum akcesyjnego i pierwszych reakcji na wyniki referendum.
Również wyniki tego monitoringu potwierdzają obecność w programie Radio Maryja wątków antysemickich i ksenofobicznych. Reagując na ogłoszenie wstępnych wyników referendum powtarzano w programie antyunijne argumenty, używając inwektyw i bezpodstawnych zarzutów o fałszerstwo. 
Wystąpienia Przewodniczącej KRRiT wymienione w punkcie poprzednim obejmowały również wyniki monitoringu poświęconego tematyce integracji europejskiej. 

2.40	Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, kontynuując badanie zgodności nadawania programu z warunkami, wynikającymi z ustawy o radiofonii i telewizji oraz warunkami określonymi w koncesjach, zleciła przeprowadzenie monitoringu programów rozgłośni archidiecezjalnych i diecezjalnych. W wyniku monitoringu została przygotowana „Informacja o stanie realizacji zapisów koncesyjnych oraz strukturze gatunkowej programów rozgłośni archidiecezjalnych i diecezjalnych”.
Informacja obejmuje zarówno rozgłośnie zrzeszone w Porozumieniu Programowym PLUS jak i rozgłośnie działające samodzielnie. 
Monitoring pozwolił stwierdzić, że rozgłośnie kościelne w znakomitej większości nadają programy zgodnie z warunkami określonymi w koncesjach. Ocena ta dotyczy wszystkich samodzielnych stacji archidiecezjalnych i diecezjalnych. 
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji stwierdziła, że warunki koncesji nie przestrzegane przez stacje działające w ramach Porozumienia Programowego PLUS. W szczególności naruszenia związane są z nieprzestrzeganiem postanowień w zakresie ilości godzin emisji audycji własnych oraz audycji niepochodzących od nadawcy. 
Szczegółowe omówienie wyników monitoringu planowane jest podczas spotkania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z przedstawicielami Konferencji Episkopatu Polski i Radą ds. Mediów Społecznych.
Oferta programowa nadawców została również omówiona w części „Informacja o podstawowych problemach radiofonii i telewizji”.

Projektowanie w porozumieniu z Prezesem Rady Ministrów kierunków polityki państwa w dziedzinie radiofonii i telewizji

2.41	Przepis zawarty w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o radiofonii i telewizji stanowi, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji projektuje w porozumieniu z Prezesem Rady Ministrów kierunki polityki państwa w dziedzinie mediów elektronicznych. Z przepisu tego wynika, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji powinna mieć zagwarantowaną możliwość inicjowania wspólnych z organami administracji rządowej, skoordynowanych działań prognostycznych i analitycznych. Wyniki tych analiz powinny być wykorzystywane w procesie powstawania projektów regulacji prawnych.
Takimi założeniami kierował się ustawodawca, tworząc konstrukcję prawną, wynikającą z art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o radiofonii i telewizji, która w powyższy sposób jest interpretowana w literaturze prawniczej. Jednak w praktyce ten model wzajemnych relacji pomiędzy Prezesem Rady Ministrów i administracją rządową, a Krajową Radą Radiofonii i Telewizji nie jest realizowany. Wydaje się, że kwestie te powinny być przeanalizowane przy okazji nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji. 
2.42	Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji w czerwcu 2003 roku przygotowała opracowanie na temat wstępnych założeń strategii rozwoju naziemnej radiofonii i telewizji cyfrowej w Polsce. Niestety do dzisiaj dokument ten nie stał się przedmiotem zainteresowania Rady Ministrów, zaś komisje sejmowe, poza pracami wstępnymi, też nie podjęły dalszej dyskusji. 
Podobny los spotkał opracowanie przygotowane w ramach realizacji projektu Phare, czyli założenia nowej ustawy o mediach elektronicznych oraz o nowelizacji innych ustaw (popularnie tzw. „Zielona Księga”).
„Zielona Księga” stanowi pierwsze w Polsce strategiczne opracowanie, opisujące wyzwania, przed którymi stoi rynek mediów elektronicznych. Brak konkurencyjnego opracowania o takim charakterze przemawia za koniecznością rozważenia propozycji eksperckiej, przygotowanej pod auspicjami KRRiT. 
Przewodnicząca KRRiT, 13 października 2003 roku, przekazała „Zieloną Księgę” Prezesowi Rady Ministrów. W trybie określonym w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o radiofonii i telewizji Przewodnicząca KRRiT zwróciła się o spotkanie Prezesa Rady Ministrów z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji oraz ekspertami w celu prezentacji przyjętych założeń strategicznych i planowanych kierunków rozwoju rynku mediów audiowizualnych w Polsce. Prezes Rady Ministrów nie wyznaczył terminu spotkania z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji.

2.43	Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji dysponuje także innymi opracowaniami, przygotowanymi w ramach projektu Phare, które obejmują takie zagadnienia, jak na przykład:
•	systemy poboru opłat abonamentowych w wybranych państwach europejskich,
•	koncentracja mediów w wybranych krajach europejskich, 
•	współudział nadawców telewizyjnych w finansowaniu produkcji kinematograficznej,
•	przepisy prawne w wybranych państwach europejskich w zakresie implementacji art. 4 i 5 dyrektywy „O telewizji bez granic” (kwoty europejskie),
•	zastosowanie „must carry obligation” w stosunku do operatorów sieci kablowych w wybranych państwach europejskich, 
•	opłaty licencyjne związane z naziemną telewizją cyfrową w wybranych państwach europejskich.
Część z tych opracowań została przekazana Ministrowi Kultury w celu wykorzystania w pracach nad przygotowaniem rządowego projektu nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji (tzw. część krajowa nowelizacji). 
Informacje o możliwości wykorzystywania powyższych opracowań, kierowane do innych organów administracji rządowej, działających w dziedzinie mediów audiowizualnych, nie spotkały się z zainteresowaniem. 
Doświadczenia i obserwacje Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wskazują natomiast, że w procesie przygotowywania projektów aktów prawnych brak jest spójności i harmonizacji. 
Wymownym przykładem jest sposób przygotowywania projektu ustawy Prawo telekomunikacyjne oraz projektu ustawy przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie innych ustaw.
Informacje dotyczące działalności prawotwórczej KRRiT znajdują się również w rozdziale III  „Sprawozdania KRRiT z rocznego okresu działalności”.

2.44	Projekt ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie był na żadnym etapie wstępnych prac legislacyjnych konsultowany z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji. 
KRRiT 2 grudnia 2003 roku zajęła negatywne stanowisko wobec proponowanych zmian, dotyczących koncesjonowania działalności związanej z rozpowszechnianiem i z rozprowadzaniem programów radiowych i telewizyjnych.  O tym stanowisku  Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji powiadomiła Prezesa Rady Ministrów i kierownictwo resortu gospodarki, pracy i polityki społecznej, odpowiedzialnego za przygotowanie projektu. 
Zdaniem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji sprawy dotyczące trybu udzielania, zmiany i cofania koncesji na rozpowszechnianie programów telewizyjnych i radiowych, jak również sprawy rejestracji rozprowadzania tych programów w sieciach telewizji kablowej powinny być jednolicie, całościowo i odrębnie uregulowane w ustawie o radiofonii i telewizji. KRRiT podkreśliła, że przewidywana w projekcie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej konstrukcja prawna przetargu na uzyskanie koncesji radiowej bądź telewizyjnej sprzeczna jest z konstytucyjnie gwarantowanymi zasadami, dotyczącymi mediów audiowizualnych. 
Przewodnicząca KRRiT, w wystąpieniu do Marszałka Sejmu RP, zwróciła uwagę, że o uzyskaniu prawa do nadawania programu mogłyby decydować wyłącznie względy finansowe, a to z kolei może prowadzić do sytuacji, w której zawartość programu i potrzeby odbiorców nie będą miały istotnego znaczenia.   
Stanowisko KRRiT zostało również przekazane Ministrowi Kultury, odpowiedzialnemu za przygotowanie projektu nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji. 
Rada Ministrów nie uwzględniła zastrzeżeń Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji i  27 stycznia 2004 roku, przyjęła projekt ustawy - przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie innych ustaw. 

2.45	Tryb prac nad projektem ustawy Prawo telekomunikacyjne jest również przykładem pominięcia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w procesie legislacyjnym, o czym zostali poinformowani Prezes Rady Ministrów i kierownictwo resortu infrastruktury, odpowiedzialnego za przygotowanie nowelizacji. 
Analiza propozycji zawartych w projekcie wykazała naruszenie konstytucyjnych i ustawowych uprawnień KRRiT. W szczególności Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wyraziła sprzeciw wobec rozwiązań proponowanych w zakresie rezerwacji częstotliwości na użytek radiofonii i telewizji, gdzie według projektu przypisano KRRiT rolę drugorzędnego uczestnika w tym postępowaniu.   
Przenoszenie tak istotnych uprawnień z dziedziny radiofonii i telewizji do organów administracji rządowej stanowi naruszenie równowagi konstytucyjnej i niezawisłości mediów, zaś Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji uniemożliwia wykonywanie ustawowych zadań. 
Proponowane rozwiązania pozostawały też w sprzeczności z uregulowaniami prawnymi, obowiązującymi w państwach Unii Europejskiej, gdzie gwarancje niezależności działania organów właściwych w sprawach radiofonii i telewizji są uważane za priorytetowe.
Zgodnie z ustaleniem przyjętym podczas posiedzenia Komitetu Rady Ministrów, 5 lutego 2004 roku, Przewodnicząca KRRiT przekazała do Rządowego Centrum Legislacji opinię prawną o niekonstytucyjności i przekroczeniu zakresu dyrektyw Wspólnot Europejskich przez projekt ustawy Prawo telekomunikacyjne w odniesieniu do ustawy o radiofonii i telewizji. 
W opinii tej m.in. podkreślono, że z punktu widzenia kontrowersji pomiędzy Krajową Radą Radiofonii i Telewizji a Urzędem Regulacji Telekomunikacji i Poczty, który z tych organów ma dokonywać rezerwacji częstotliwości, wykorzystywanych do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów radiofonicznych lub telewizyjnych, z wykorzystaniem systemów cyfrowych, istotne jest prawo do informacji. 
Rezerwacja częstotliwości, bez względu na sposób nadawania (analogowy, czy cyfrowy), decyduje o liczbie osób, które mają dostęp do informacji zawartych w danym programie. Z tego też powodu w art. 54 ust. 2 Konstytucji RP zapisano, że jedynie koncesja na prowadzenie stacji radiowej lub telewizyjnej może ograniczyć prawo do informacji. Zgodnie z obecnie obowiązującą ustawą o radiofonii i telewizji wydawanie koncesji na rozpowszechnianie programów, należy do kompetencji Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. W koncesjach tych zawarta jest rezerwacja częstotliwości, o czym stanowi art. 37 ustawy o radiofonii i telewizji. 
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji decyduje więc o tym, jaki program oraz na jakim obszarze ma być rozpowszechniany. 
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji uważa, że w przypadku radiofonii i telewizji rezerwacji dokonywać powinien Przewodniczący KRRiT w porozumieniu z Prezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, bez względu na stosowaną technologię - analogową czy cyfrową.
Informacje dotyczące projektu ustawy prawo telekomunikacyjne znajdują się w ozdziałach III oraz VIII „Sprawozdania KRRiT z rocznego okresu działalności”.

2.46	Wbrew ustaleniom przyjętym podczas konferencji uzgodnieniowej nie zostały uwzględnione uzasadnione merytorycznie zastrzeżenia, zgłoszone przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji do projektu zarządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie powołania Międzyresortowego Zespołu do spraw wprowadzania telewizji i radiofonii cyfrowej w Polsce. 
Przewodnicząca KRRiT powiadomiła Ministra Infrastruktury o gotowości uczestniczenia w pracach Zespołu, gdyż zgodnie z postanowieniem zawartym w zarządzeniu Prezesa RM „w pracach zespołu, na prawach członka może uczestniczyć Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.”   
To kolejny przykład ograniczania w praktyce kompetencji Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz niczym nieuzasadnionego rozdziału sfery zagadnień, związanych z treścią przekazów i programem od sfery zagadnień, związanych z technicznymi aspektami transmisji radiowej i telewizyjnej.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, jako pierwszy z organów państwowych, w  2000 roku zainicjowała prace związane z wprowadzaniem naziemnej radiofonii i telewizji cyfrowej w Polsce. 
Ówczesne opracowania KRRiT, związane z wytyczeniem strategicznych kierunków polityki państwa w celu określenia narodowego programu rozwoju mediów cyfrowych w Polsce, zostały przekazane rządowi i parlamentowi. 
Jednak prace nad tymi dokumentami w Sejmie III kadencji nie wyszły poza wstępną fazę debaty parlamentarnej. Również organy administracji rządowej nie podjęły prac nad przekazanymi opracowaniami. 
Marszałek Sejmu RP IV kadencji ponownie skierował opracowanie KRRiT do właściwych merytorycznie komisji sejmowych. Komisja Kultury i Środków Przekazu oraz Komisja Infrastruktury powołały podkomisję, która zwróciła się do Krajowej Rady z prośbą o aktualizację opracowania przed podjęciem dalszych prac parlamentarnych. 
W czerwcu 2003 roku Przewodnicząca KRRiT, podczas debaty parlamentarnej nad sprawozdaniem z działalności KRRiT, wręczyła Marszałkowi Sejmu zaktualizowane opracowanie „Wstępne założenia strategii rozwoju naziemnej radiofonii i telewizji cyfrowej w Polsce”. 
W wystąpieniu z 20 lutego 2004 roku, skierowanym do Marszałka Sejmu RP, Przewodnicząca KRRiT przedstawiła powody, które uzasadniają konieczność pilnego podjęcia prac związanych z określeniem strategii rozwoju naziemnej radiofonii i telewizji cyfrowej w Polsce. 
Informacje dotyczące strategii rozwoju naziemnej radiofonii i telewizji cyfrowej w Polsce znajdują się również w rozdziale V „Sprawozdania KRRiT z rocznego okresu działalności” oraz w części „Informacja o podstawowych problemach radiofonii i telewizji”. 
2.47	Zadaniem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 7 ustawy, jest opiniowanie projektów aktów ustawodawczych oraz umów międzynarodowych, dotyczących radiofonii i  telewizji, co ma zapewnić spójność prawa regulującego działalność w dziedzinie mediów audiowizualnych. 
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przekazała stanowiska dotyczące m.in. następujących projektów ustaw:
•	na wniosek Ministra Kultury do projektu ustawy o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji,
•	na wniosek Ministra Kultury do projektu ustawy o kinematografii,
•	na wniosek Ministra Kultury do projektu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
•	na wniosek Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej do projektu ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie,
•	na wniosek Ministra Nauki i Informatyzacji do dokumentu „Strategia informatyzacji Rzeczypospolitej Polskiej e-Polska”, 
•	na wniosek Ministra Finansów do projektu ustawy o podatku od towarów i usług,
•	Marszałkowi Sejmu RP przekazano uwagi do rządowego i poselskiego projektów ustaw o wyborze członków Parlamentu Europejskiego.
Przedstawiciele KRRiT uczestniczyli również:
•	na wniosek Ministra Finansów w opracowywaniu stanowiska dotyczącego projektu Dyrektywy w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich w zakresie podatków,  
•	na wniosek Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w opracowywaniu stanowiska w sprawie dwustronnych negocjacji m.in. z Rosją, Ukrainą, Białorusią, Macedonią oraz do wstępnej oferty usługowej Polski w ramach procesu akcesyjnego do GATS/WTO,
•	w przygotowywaniu projektu opracowania pt. „Strategia dla przemysłu elektronicznego do roku 2010”.
Na wniosek Ministra Infrastruktury przedstawione zostały uwagi do projektów rozporządzeń, wydawanych zgodnie z delegacjami ustawowymi, m.in. do projektu rozporządzenia w sprawie opłata za dokonywanie rezerwacji częstotliwości oraz za prawo do wykorzystywania częstotliwości, a także do projektu rozporządzenia w sprawie przetargu na rezerwację częstotliwości lub zasobów orbitalnych.
KRRiT przedstawiła również stanowisko do projektów rozporządzeń Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych wymagań technicznych i eksploatacyjnych dla nadajników telewizyjnych, przemienników telewizyjnych i sieci telewizji kablowych. 

2.48	Przedstawiciele KRRiT uczestniczą w pracach roboczych zespołów resortowych.  
Na wniosek Ministra Infrastruktury przedstawiciele KRRiT uczestniczą w pracach grupy roboczej do spraw wdrażania technik informacyjnych i łącznościowych w handlu transgranicznym. 
Minister Infrastruktury zaprosił także przedstawicieli KRRiT do udziału w pracach grupy roboczej Rady Unii Europejskiej do spraw telekomunikacji oraz usług społeczeństwa informacyjnego. 
Minister Kultury przedstawił wniosek o udział przedstawicieli KRRiT w pracach Międzyresortowego Zespołu ds. Przeciwdziałania Naruszeniom Prawa Autorskiego i Praw Pokrewnych. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przedstawiła uwagi do raportu dotyczącego przestrzegania prawa autorskiego i praw pokrewnych w Polsce, a także do rządowego projektu strategii walki z piractwem w Polsce.

2.49	Na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 7 ustawy przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji opiniowane są również projekty porozumień o współpracy kulturalnej między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządami innych krajów. 
W roku ubiegłym zaopiniowano m.in. projekty takich porozumień z rządami Turcji, Indii, Indonezji, Chile, Włoch, Rosji, Maroka, Iranu, Białorusi, Ukrainy, Rumunii, Czech, Słowenii, Tadżykistanu, Uzbekistanu, Gruzji, Kirgizji. 
Przedstawiono również stanowisko do projektu porozumienia z Federacją Rosyjską o współpracy w dziedzinie ujawnienia i zwrotu dóbr kultury przemieszczonych na obszar drugiego państwa w wyniku II wojny światowej.
Na wniosek Ministra Spraw Zagranicznych przekazane zostały stanowiska do projektów programów wykonawczych między rządem RP, a rządami innych krajów w zakresie wymiany kulturalnej, naukowej, edukacyjnej. 
Przedstawiciele KRRiT uczestniczyli także w pracach dotyczących oceny stanu przestrzegania przez Polskę zobowiązań OBWE. 

Na wnioski przedstawiane z upoważnienia  Prezesa Rady Ministrów przez szefów poszczególnych resortów Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji opracowuje informacje związane z udzieleniem odpowiedzi na interpelacje i zapytania poselskie, a także oświadczenia senatorów. 

Nagrody Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, promocja wartościowych gatunków i pozycji programowych oraz inicjowanie postępu naukowo–technicznego i organizowanie współpracy z zagranicą w dziedzinie radiofonii i telewizji

Nagrody KRRiT
2.50	 Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji w 2003 roku przyznała m.in. nagrody dla twórców i zespołów biorących udział w:
•	XXVIII Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Nagrodę KRRiT otrzymał Ryszard Brylski za film pt. „Żurek”. Uzasadniając wybór Przewodnicząca KRRiT m.in. stwierdziła, że uznanie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wzbudził pomysł przeniesienia współczesnej polskiej prozy na ekran filmowy. Było to opowiadanie znakomitej pisarki Olgi Tokarczuk. Powstał film ważny społecznie i poruszający.  
•	XVIII Międzynarodowym Festiwalu Filmów Katolickich i Multimedialnych w Niepokalanowie. Nagrody KRRiT otrzymali: Dobrosław Bagiński za film „Świątynia Przymierza”, Sylwester Woroniecki za słuchowisko „Ta, co nie zginęła, wyrośnie z naszej krwi”, Krzysztof Wyrzykowski za reportaż „Siła miłości”, Krzysztof Żurowski za program „Ślad polsko–bułgarski”. 
•	Ogólnopolskim Przeglądzie Twórczości Radiowej w Kazimierzu nad Wisłą. Grand Prix – nagrodę przyznawaną corocznie przez Krajową Radę – otrzymały Anna Sekudewicz oraz Anna Dudzińska z Radia Katowice S.A. za reportaż pt. „Zło czai się na dole”. Jury w uzasadnieniu podkreśliło, że nagroda została przyznana za kompleksowy obraz sytuacji w górnictwie oraz perfekcyjną realizację. 
•	III Krajowym Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry – Sopot 2002”. Nagrodę KRRiT otrzymali: Krystyna Janda za reżyserię spektaklu „Porozmawiajmy o życiu i śmierci”, Patrycja Durska za rolę w spektaklu „Czwarta siostra”, ex aequo Henryk Rozen za reżyserię słuchowiska „Rzeka” i Waldemar Modestowicz za reżyserię słuchowiska „Noc Walpurgii albo kroki Komandora”, a także Adam Ferency za rolę w słuchowisku „Noc Walpurgii albo kroki Komandora”. 
•	IV Festiwalu Dobrego Humoru. Nagrodę KRRiT otrzymał Jacek Fedorowicz za reżyserię audycji „Dziennik Telewizyjny”, emitowanej w Programie I TVP S.A.
•	IV Międzynarodowych Dniach Filmu Dokumentalnego „Rozstaje Europy”. Nagrodę KRRiT - Grand Prix Festiwalu otrzymał Piotr Morawski za film „Tajne taśmy SB”.
•	IX Ogólnopolskim Niezależnym Przeglądzie Form Dokumentalnych NURT 2003. Nagrodę główną otrzymał Mariusz Malec za film pt. „Teatr Śmierci – Nord - Ost”. 
•	I Ogólnopolskim Świętokrzyskim Konkursie Reportażystów. Nagrody KRRiT otrzymali: Maciej Jastrzębski z Regionalnej Rozgłośni Polskiego Radia w Bydgoszczy Radio Pomorza i Kujaw S.A. za reportaż „Krótki film o ...”, Grażyna Wielowiejska ze Studia Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia S.A. za reportaż „Prawy sierpowy”, Mariusz Kamiński z Regionalnej Rozgłośni Polskiego Radia Radio Lublin S.A. za reportaż „Ja też chcę być Małyszem”, Cezary Galek z Regionalnej Rozgłośni Polskiego Radia w Zielonej Górze Radio Zachód S.A. za reportaż „Strażnik bajek”.

2.51	Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wraz z Ministrem Kultury, Marszałkiem Województwa Pomorskiego, Wojewodą Pomorskim i Prezydentem Miasta Gdańska sprawowała patronat nad X edycją spotkań medialnych NIPTEL 2003. 
Ubiegłoroczne spotkania przebiegały pod hasłem „Polski rynek medialny przed akcesją do Unii Europejskiej”.
Podczas spotkań medialnych NIPTEL 2003 przyznana została tradycyjna nagroda mediów. Nagrodę otrzymali twórcy programu informacyjnego TVN 24.
Przewodnicząca KRRiT przyznała nagrodę specjalną dziennikarce TVP S.A. redaktor Barbarze Włodarczyk za cykl reportaży „Szerokie tory”. „Szerokie tory” to cykl reportaży o codziennym życiu w krajach byłego ZSRR. Cykl przybliża codzienne problemy mieszkańców ze wszystkich byłych republik oraz ze wszystkich warstw i środowisk społecznych. Do tej pory zrealizowano ponad 50 odcinków cyklu.  

Inicjowanie postępu technicznego
2.52	W ustawie o radiofonii i telewizji ustawodawca nałożył na KRRiT obowiązek inicjowania postępu naukowo–technicznego oraz kształcenia kadr w dziedzinie radiofonii i telewizji. 
W komentarzach do ustawy podkreśla się, że realizacja tych zobowiązań będzie miała praktyczny sens, dopiero wówczas, gdy poparta zostanie przyznaniem odpowiednich środków finansowych. Bez takiej możliwości, działania KRRiT w zakresie inicjowania postępu technicznego i kształcenia kadr mają ograniczony charakter. 
Do Przewodniczącej KRRiT zwrócił się m.in. rektor Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi, z wnioskiem o wsparcie działań uczelni w kształceniu wysoko kwalifikowanych kadr dla telewizji. Niestety, brak odpowiednich funduszy uniemożliwia Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji praktyczne wykonywanie zadań związanych z kształceniem profesjonalnych kadr dla mediów. 
Część zadań związanych z inicjowaniem postępu naukowo–technicznego jest wykonywana poprzez opiniowanie resortowych aktów prawnych o charakterze wykonawczym. W szczególności są to akty prawne przygotowywane przez Ministerstwo Infrastruktury.  

2.53	Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wielokrotnie potwierdzała szczególną rolę mediów publicznych uznając, że wypełnianiu ich misji towarzyszyć musi dostęp do nowoczesnych technologii, a oferta usług wysokiej jakości musi być wspierana przez odpowiednią politykę państwa.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przyjęła uchwałę kierunkową określającą, że Polskie Radio S.A. i Telewizja Polska S.A. otrzymają w latach 2003 – 2006 dodatkowe środki z wpływów abonamentowych na realizację zadań, związanych z programem cyfryzacji i z procesem wdrażania telewizji interaktywnej. W zespole roboczym do spraw telewizji interaktywnej, działającym w TVP S.A., biorą udział przedstawiciele KRRiT. 

2.54	Na podstawie  przepisów ustawy z 5 lipca 2002 roku o ochronie niektórych usług, świadczonych drogą elektroniczną, opartych lub polegających na dostępie warunkowym Przewodniczący KRRiT jest zobowiązany do ścigania i przedstawiania wniosków w zakresie przestępstw polegających m.in. na wytwarzaniu urządzeń niedozwolonych lub wprowadzaniu ich do obrotu. Przewodniczący KRRiT powyższe zobowiązanie ustawowe realizuje we współpracy z nadawcami. 

2.55	Zgodnie z ustawą Prawo telekomunikacyjne przedstawiciel Przewodniczącego KRRiT jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów w skład Rady Telekomunikacyjnej działającej przy Prezesie Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty. 
Rada Telekomunikacji działa jako organ opiniodawczo-doradczy Prezesa URTiP w sprawach działalności telekomunikacyjnej, gospodarki częstotliwościowej oraz spełniania wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej. Prezes URTiP zasięga opinii Rady Telekomunikacji w sprawach związanych z zapewnianiem dostępu do usług powszechnych, jakością świadczenia usług powszechnych, określaniem zasad łączenia sieci telekomunikacyjnych oraz związanej z tym współpracy operatorów.

2.56	Przedstawiciele KRRiT biorą udział w pracach Międzyresortowego Zespołu do spraw Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości powołanego na podstawie zarządzenia Prezesa Rady Ministrów z 26 lipca 2002 roku.
Na zaproszenie Ministra Infrastruktury przedstawiciele KRRiT uczestniczą również w pracach grupy roboczej Rady UE ds. telekomunikacji oraz usług społeczeństwa informacyjnego. 
Przedstawiciele Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji są członkami Międzyresortowego Zespołu ds. Światowych i Regionalnych Konferencji Radiokomunikacyjnych. 
W roku bieżącym zostanie zorganizowana Regionalna Konferencja Radiokomunikacyjna ITU, podczas której planowana jest rewizja planów sieci stacji telewizyjnych przy założeniu nadawania wyłącznie w systemie cyfrowym. 

2.57	W ramach realizacji unijnego projektu PHARE 2001 Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zorganizowała cykl seminariów związanych z postępem technicznym i rozwojem nowych technik przekazu. 
Podczas jednego z seminariów, zorganizowanego przez KRRiT, zostały omówione potrzeby regulacyjne, wynikające dla Polski z nowych dyrektyw UE, obejmujących usługi i sieci komunikacji elektronicznej.
25 lutego 2004 roku odbyło się, w ramach projektu PHARE 2001, seminarium na temat strategii rozwoju radiofonii i telewizji cyfrowej w państwach UE, w tym w Wielkiej Brytanii i we Francji.  

2. 58	Z inicjatywy Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz Radia Kraków S.A. w grudniu 2003 roku, odbyło się spotkanie inicjujące roczną edycję szkoleń dla dziennikarzy, wywodzących się z mniejszości narodowych i etnicznych, którzy współpracują przy tworzeniu radiowych programów realizowanych w językach macierzystych.
Podczas spotkania ustalono program warsztatów i zasady ich organizacji. 
Druga edycja warsztatów będzie realizowana przez Radio Kraków S.A. i Radio Olsztyn S.A. przy współpracy  innych ośrodków regionalnych. 
W grudniu 2003 roku zakończyła się dwuletnia edycja warsztatów współorganizowanych przez KRRiT i ambasadę Francji, przeznaczonych dla dziennikarzy mniejszości narodowych i etnicznych. W 2002 roku odbyły się warsztaty dla dziennikarzy radiowych, współorganizowane z Radiem Olsztyn S.A. oraz warsztaty dla liderów mniejszości współpracujących z mediami, organizowane przez TVP 3 Regionalną. Warsztaty dla dziennikarzy telewizyjnych współorganizował OTVP Kraków. 
W 2003  roku odbyły się warsztaty dla dziennikarzy radiowych współorganizowane z Radiem Białystok S.A., warsztaty telewizyjne w OTVP Białystok oraz wizyta studyjna w Paryżu, przygotowana wspólnie przez ambasadę Francji i KRRiT.
Rada Mediów Elektronicznych Mniejszości Narodowych i Etnicznych ocenia warsztaty jako istotny element profesjonalnych szkoleń dziennikarzy mniejszościowych w Polsce.

Organizowanie współpracy z zagranicą w dziedzinie radiofonii i telewizji

2.59	Wykonując ustawowy obowiązek organizowania i inicjowania współpracy z zagranicą w dziedzinie mediów audiowizualnych, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji nawiązała kontakty zarówno ze swoimi odpowiednikami w innych krajach, jak i z międzynarodowymi organizacjami, a także bezpośrednio z nadawcami. 
Długoletnia tradycja współpracy w dziedzinie radiofonii i telewizji istnieje pomiędzy Krajową Radą a francuską Conseil Superieur de l’Audiovisuel (CSA). W marcu ubiegłego roku została podpisana w Warszawie umowa o współpracy pomiędzy KRRiT a CSA, na podstawie której strony zobowiązały się m.in. do wymiany doświadczeń dotyczących uzgodnień w zakresie legislacji europejskiej i jej transpozycji w prawie wewnętrznym. Strony zobowiązały się również do wymiany ekspertów oraz podejmowania wspólnych konsultacji i badań.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji realizuje również projekt PHARE 2001 „Kształtowanie i dostosowanie polityki audiowizualnej w warunkach konwergencji technologicznej”.
W realizacji tego projektu głównymi partnerami KRRiT są instytucje francuskie, w tym Conseil Superieur de l’Audiovisuel (CSA) oraz Direction du Developpement des Medias (DDM). 

2.60	Od 19 czerwca 2002 roku, z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów, przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji, realizowane jest porozumienie ze Wspólnotą Europejską w sprawie uczestnictwa w unijnych programach Media Plus oraz Media - Training. 
Program Media Plus stwarza warunki w celu wspierania działalności twórczej na rynku audiowizualnym. 
Program Media Plus – Training (szkolenia) określa cele i zasady wspierania działalności szkoleniowej w ramach programu Media Plus. 
Program Media Plus – Development (dystrybucja) jest złożony z części składowych odnoszących się m.in. do dystrybucji i promocji projektów pilotażowych, w zakresie prac audiowizualnych. Rozwój produkcji audiowizualnej będzie wspomagany poprzez udzielanie bezzwrotnego wsparcia producentom filmowym. Szczególne znaczenie przywiązuje się zwłaszcza do zastosowania nowych technologii.
Od 1 stycznia 2003 roku KRRiT utworzyła gospodarstwo pomocnicze, którego głównym zadaniem jest pomoc w uzyskiwaniu środków unijnych przyznawanych w ramach programu Media Plus. 
Informacja na temat działalności Biura Współpracy z Programem Media – Media Desk Polska znajduje się w rozdziale VIII „Sprawozdania KRRiT z rocznego okresu działalności”.

2.61	29 listopada 2003 roku Media Desk Polska, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji oraz Krajowa Izba Producentów Audiowizualnych, zorganizowały wspólnie międzynarodową konferencję na temat współpracy między stacjami telewizyjnymi a niezależnymi producentami w zintegrowanej Europie. Od przeszło roku polski sektor audiowizualny należy do unijnego programu Media Plus na tych samych zasadach co inne kraje UE. Jednak nie wszystkie możliwości, jakie daje program Media Plus są w pełni wykorzystywane przez polskich profesjonalistów sektora audiowizualnego. Minimalnie eksploatowany jest obszar szkoleń. Program Media Plus służy wspieraniu małych i średnich przedsiębiorstw, czyli przede wszystkim producentów niezależnych. 
Wyniki finansowe działalności programu Media Plus są korzystne. Polskie projekty otrzymały dużo większe wsparcie niż koszty ponoszone przez budżet państwa z tytułu uczestniczenia w realizacji programu.

2.62	Od 1997 roku, realizowane jest porozumienie o współpracy z Narodową Radą Ukrainy ds. Telewizji i Radia.
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wspólnie ze Związkiem Ukraińców w Polsce zorganizowała, 27 czerwca 2003 roku, seminarium „Kultura na antenie telewizyjnej – doświadczenia polskie i ukraińskie”. Seminarium zostało zorganizowane w ramach Festiwalu Kultury Ukraińskiej, któremu patronują premierzy obu krajów. Seminarium wpisuje się w kilkuletnie już inicjatywy podejmowane przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji w ramach współpracy polsko–ukraińskiej w dziedzinie mediów.  
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji w szczególności inicjuje działania dotyczące polsko – ukraińskiej współpracy medialnej w obszarach przygranicznych. Wspólnie z TVP 3 Regionalną oraz Internews – Ukraina zorganizowany został cykl konferencji z udziałem przedstawicieli mediów regionalnych z Polski i Ukrainy. 

2.63	Od 2002 roku Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji realizuje wspólnie z BBC World oraz Centrum Inicjatyw Medialnych z Ukrainy projekt Unii Europejskiej „Wsparcie dla niezależnych mediów na Ukrainie”.  

2.64	W dniach 3 - 4 października 2003 roku, odbyło się w Warszawie seminarium regionalne „Wolność i nadzór: rola ciał regulujących media elektroniczne w monitorowaniu zawartości programowej nadawców”, współorganizowane przez Radę Europy i KRRiT, przeznaczone dla przedstawicieli ciał regulujących z krajów sygnatariuszy Paktu Stabilności (Albania, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Chorwacja, Kosowo, Mołdawia, Montenegro, Rumunia, Serbia, Macedonia).
Podczas seminarium omówiono m.in. uprawnienia regulatora do nakładania sankcji w kontekście europejskich uregulowań w tym zakresie. Była to trzecia konferencja organizowana przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji we współpracy z Radą Europy. 
Pakt Stabilności dla Krajów Europy Południowo-Wschodniej został przyjęty w czerwcu 1999 roku z inicjatywy UE. Celem paktu jest wzmocnienie współpracy krajów w tym regionie, a także usprawnienie mechanizmów wsparcia dla tych krajów w procesie integracji w Europie.

2.65	We wrześniu 2003 roku Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wzięła udział w obradach XIII Forum Ekonomicznego w Krynicy. Obrady te odbyły się z udziałem prezydentów i premierów państw Grupy Wyszehradzkiej. 
Podczas obrad Forum Ekonomicznego przedstawiciele KRRiT dokonali prezentacji pt. „Rozwój sektora audiowizualnego w Polsce w świetle doświadczeń europejskich”.

2.66	W ramach projektu PHARE 2001, 19 listopada 2003 roku, odbyła się konferencja „Modele regulatorów mediów elektronicznych – doświadczenia europejskie”. W konferencji wzięli udział przedstawiciele Austrii, Francji, Portugalii, Norwegii, Wielkiej Brytanii i Włoch.
Podczas konferencji omawiano funkcjonowanie i zakres kompetencji wybranych regulatorów europejskich, a w dyskusji panelowej rozważano problem niezależności regulatora wobec administracji rządowej i podmiotów rynkowych. 
W drugiej dyskusji panelowej przedstawiono europejskie i polskie doświadczenia związane z konwergencją regulatorów. 
2.67	Zastępca Przewodniczącego KRRiT, jako członek delegacji rządowej uczestniczy w pracach Światowego Szczytu Społeczeństwa Informacyjnego. Obrady konferencji, zorganizowanych w ramach Szczytu, poświęcone były politycznym, społecznym, kulturowym i ekonomicznym aspektom społeczeństwa informacyjnego.
Informacje dotyczące organizowania współpracy z zagranicą w dziedzinie radiofonii i telewizji znajdują się również w rozdziale VIII „Sprawozdania KRRiT z rocznego okresu działalności” oraz w części „Informacja o podstawowych problemach radiofonii i telewizji”. 

Udział w pracach Sejmu RP i Senatu RP

2. 68	Ustawowe zadania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w projektowaniu polityki państwa w dziedzinie mediów elektronicznych realizowane są także poprzez stałe kontakty z Sejmem RP i Senatem RP. 
Członkowie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji brali udział w posiedzeniach komisji i podkomisji sejmowych oraz senackich, a w szczególności uczestniczyli w pracach Komisji Kultury i Środków Przekazu, działających w obu izbach Parlamentu. 
W związku z posiedzeniami Komisji w Sejmie RP i Senacie RP Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przygotowywała materiały i opracowania m.in. na temat: 
•	sytuacji gospodarczej polskich przedsiębiorców działających na rynku medialnym (dla sejmowej Komisji Gospodarki),
•	 roli mediów publicznych w upowszechnianiu sportu i kreowaniu postaw prozdrowotnych (dla sejmowej Komisji Kultury Fizycznej i Sportu),
•	strategii rozwoju naziemnej radiofonii i telewizji cyfrowej w Polsce (dla sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu),
•	obowiązków publicznej radiofonii i telewizji wobec kultury (dla sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu),
•	ograniczania przemocy w mediach audiowizualnych w związku z obywatelskim projektem ustawy o zakazie promowania przemocy (dla sejmowych Komisji: Polityki Społecznej, Sprawiedliwości oraz Kultury i Środków Przekazu), 
•	sposobu i  terminu rozpowszechniania audycji referendalnych w programach publicznej radiofonii i telewizji w związku z prezydenckim projektem ustawy o referendum ogólnokrajowym (dla sejmowej Komisji Ustawodawczej),
•	sposobu i  terminu rozpowszechniania audycji wyborczych w programach publicznej radiofonii i telewizji w związku z wyborami członków do Parlamentu Europejskiego (dla sejmowej Komisji Ustawodawczej),
•	dostępu środowisk mniejszości do mediów publicznych oraz możliwości prezentacji dorobku, kultury i tradycji w programach TVP S.A. i PR S.A. (dla sejmowej Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych),
•	informacji o sytuacji publicznych rozgłośni regionalnych polskiego radia (dla senackiej Komisji Kultury i Środków Przekazu),
•	na temat dostępności mieszkańców obszarów wiejskich do oferty kulturowej środków elektronicznego przekazu (dla senackiej Komisji Kultury i Środków Przekazu).
Ponadto podczas posiedzeń komisji w Sejmie RP i w Senacie RP rozpatrywano „Sprawozdanie KRRiT z rocznego okresu działalności” wraz z „Informacją o podstawowych problemach radiofonii i telewizji”, a także projekt budżetu państwa w części dotyczącej KRRiT i informację o wykonaniu budżetu w roku poprzednim.

2. 69	Najwięcej posiedzeń sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu poświęcono omawianiu rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji brała udział w pracach Komisji przygotowując opinie i stanowiska.
Komisja Kultury i Środków Przekazu przy udziale przedstawicieli KRRiT rozpatrywała także m.in. rządowy projekt ustawy o kinematografii oraz rządowy projekt ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a także projekt ustawy o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

2. 70	W związku z działalnością sejmowej Komisji Śledczej do zbadania ujawnionych w mediach zarzutów dotyczących przypadków korupcji podczas prac nad nowelizacją ustawy o radiofonii i telewizji, KRRiT przekazała komplet posiadanej dokumentacji oraz na wniosek Komisji opracowywała informacje i stanowiska. Członkowie KRRiT składali również wyjaśnienia bezpośrednio w trakcie obrad Komisji Śledczej. 

2. 71	Posłowie i Senatorowie przekazywali również do KRRiT indywidualne wystąpienia dotyczące m.in. procesu ponownego udzielania koncesji, poprawy zasięgu odbioru programów publicznej radiofonii i telewizji, wnoszenia opłat abonamentowych oraz ulg przysługujących w tym zakresie. 
Ponadto Posłowie i Senatorowie składali indywidualne skargi w szczególności dotyczące emisji niektórych audycji. Na wszystkie wystąpienia udzielone zostały odpowiedzi, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego zgodnie z obowiązującą procedurą. 
Informacje dotyczące skarg znajdują się również w rozdziale X „Sprawozdania KRRiT z rocznego okresu działalności”. 

Wybory organów spółek publicznej radiofonii i telewizji

2.72	Zgodnie z ustawą o radiofonii i telewizji Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji powołuje członków rad nadzorczych spółek publicznego radia i telewizji. Kadencja rad nadzorczych spółek publicznej radiofonii i telewizji trwa trzy lata. Członków rad nadzorczych mediów publicznych, z wyjątkiem jednego powoływanego przez Ministra Skarbu Państwa, powołuje Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. 
W ubiegłym roku upłynęły kadencje rad nadzorczych w spółkach publicznej radiofonii i telewizji.
2 lipca 2003 roku Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wręczyła akty powołania członkom rad nadzorczych spółek publicznej radiofonii i telewizji. Z członkami rad nadzorczych spotkał się Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski.
Wręczenie aktów, w sposób tak uroczysty, odbyło się po raz pierwszy i stanowiło wyraz uznania i podkreślenia roli mediów publicznych w demokratycznym państwie.
W uroczystości w Belwederze wziął udział Marszałek Senatu RP Longin Pastusiak, a także ministrowie reprezentujący Kancelarię Sejmu RP, Kancelarię Prezydenta RP, Ministerstwo Skarbu Państwa i Ministerstwo Kultury. 
Po raz pierwszy do Rady Nadzorczej TVP S.A. zostały powołane osoby rekomendowane przez stowarzyszenia twórcze, dziennikarskie i biznesowe. 
Nowo wybrana Rada Nadzorcza TVP S.A. przeprowadziła po raz pierwszy w historii spółki otwarty konkurs na stanowisko prezesa oraz członków zarządu Telewizji Polskiej S.A.
2.73	W 2003 roku upłynęła kadencja rad programowych działających w regionalnych rozgłośniach polskiego radia (z wyjątkiem spółki „Radio dla Ciebie” S.A.) oraz w Oddziałach Terenowych spółki Telewizja Polska S.A.
Zgodnie z przepisem art. 28a ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, członków rad programowych mediów publicznych powołuje KRRiT. Dziesięciu członków rady programowej reprezentuje ugrupowania parlamentarne. Pozostałych pięciu powołuje KRRiT z grona osób legitymujących się dorobkiem i doświadczeniem w sferze kultury i mediów. Kadencja rady programowej trwa cztery lata, a jej członkowie reprezentują społeczne interesy i oczekiwania związane z działalnością programową spółki. 
W kwietniu 2003 roku Przewodnicząca KRRiT wystąpiła do ugrupowań parlamentarnych z wnioskiem o zgłaszanie kandydatur do rad programowych.  Kluby parlamentarne: Platforma Obywatelska oraz Prawo i Sprawiedliwość odmówiły udziału w procedurze wyboru rad programowych mediów publicznych. Stanowisko klubów parlamentarnych uległo zmianie po wyborze nowego zarządu spółki Telewizja Polska S.A. 
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji otrzymała pełną ustawowo określoną liczbę kandydatów zgłaszanych przez ugrupowania parlamentarne dopiero w styczniu 2004 roku. W związku z powyższym KRRiT przyjęła interpretację, że rady programowe spółek publicznej radiofonii i telewizji poprzedniej kadencji działają do czasu wyboru nowych rad.   
4 marca 2004 roku Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji dokonała wyboru rad programowych w spółkach publicznej radiofonii i telewizji. Łącznie do rad programowych wybrano 420 osób. 
Po przekazaniu nominacji dla nowo wybranych członków zwoływane są pierwsze posiedzenia rad programowych w celu wyboru prezydiów i rozpoczęcia czteroletniej pracy.
Ze względu na przypadki rezygnacji dotychczasowych członków Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji dokonuje wyborów uzupełniających w składach rad programowych. KRRiT dokonała uzupełniającego wyboru członków rad programowych w spółkach: Telewizja Polska S.A., „Radio dla Ciebie” S.A., Polskie Radio S.A.